پيش روى او و جامهء زردى بر او است . آن قدر بها و نور داشت كه قلب مرا مأخوذ كرد .
گفتم : اى سيد من ! آيا در اين مولود مبارك نزد شما علمى هست تا آن را به من القا فرمايى !
فرمود : اى عمّه ! اين است آنكه بايد انتظار او را داشت ، اين است آنكه ما را به او بشارت دادند .
حكيمه گفت : بر اين مژده براى شكر خداوند به سجده افتادم . گفت : آنگاه نزد ابى محمد حسن عسكرى عليه السّلام تردّد مىكردم ، پس او را نمىديدم . روزى به او گفتم : اى مولاى من با سيد و منتظر ما چه كردى ؟ !
فرمود : او را به كسى سپرديم كه مادر موسى ، پسر خود را به او سپرد .
ابن عربى عربى مالكى ، با آنهمه نصب و عداوتى كه با اماميّه دارد ، حتى در مسامرهء خود مىگويد : رجبيّون ، جمعى از اهل رياضت در ماه رجباند كه اكثر كشف ايشان اين است كه رافضيان را به صورت خوك مىبينند .
در باب سى صد و شصت و شش از فتوحات خود مىگويد : بدانيد از خروج مهدى عليه السّلام لابدّ است ، لكن بيرون نمىآيد تا آنكه زمين از جور و ظلم پر شود ، پس آن را از قسط و عدل پر مىكند و اگر از دنيا ، مگر يك روز نماند ، خداوند آن روز را طولانى مىكند تا آنكه اين خليفه خلافت كند .
او از عترت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از فرزندان فاطمه است ، جدّ او ، حسين بن على بن ابى طالب عليهما السّلام و والد او ، حسن عسكرى ، پسر امام على النّقى ، پسر امام محمد تقى ، پسر امام على الرضا ، پسر امام موسى الكاظم ، پسر امام جعفر الصّادق ، پسر امام محمد الباقر ، پسر امام زين العابدين على ، پسر امام حسين ، پسر على بن ابى طالب است ، تا آخر كلام كه شرحى از اوصاف و حالات خروج آن جناب است .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 306
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٣٠٦