متعارف نيز ، داخل به همين است .
توسّط و حيلولت در اين راه كاين است . پيشواى واصلان اين راه ، سركردهء اينها و منبع فيض اين بزرگواران ، حضرت على مرتضى - كرم اللّه وجهه الكريم - است و اين منصب عظيم الشأن ، به ايشان تعلّق دارد . در اين مقام گويى هردو قدم مبارك آن سرور - عليه و على آله الصلاة و السّلام - بر فرق مبارك او - كرم اللّه تعالى وجهه - است .
حضرت فاطمه و حسنين - رضى اللّه تعالى عنهم - در اين مقام با ايشان شريكاند .
انگارم كه حضرت امير از نشأة عنصرى نيز ملاذ از اين مقام بودهاند ؛ چنانچه بعد از نشأة عنصرى ، به هركس از اين راه فيض و هدايت مىرسيد ، به واسطهء ايشان مىرسيد .
چون ايشان نزد نقطهء منتهاى از اين راهاند و مركز اين مقام ، به ايشان تعلّق دارد .
چون دورهء حضرت امير تمام شد ، اين منصب عزيز القدر ، ترتيبا به حضرات حسنين ، مفوّض و مسلّم گشت . بعد از ايشان ، همان منصب به هريك از ائمّهء اثنا عشر ، على التّرتيب و التّفصيل قرار گرفت و در اعصار اين بزرگواران ، همچنين بعد از ارتحال ايشان ، به هركس فيض و هدايت مىرسيده ، توسّط اين بزرگواران و به حيلولت ايشان بوده . هرچند اقطاب و نجباى وقت و ملاذ و ملجاى همهء ايشان بودهاند . چون اطراف را غير از لحوق مركز ، چارهاى نيست .
[ سعد الدين حموى ] 14 مسكة
از جملهء ايشان ، شيخ سعد الدين حموى ، خليفهء نجم الدين كبرى است . به تحقيق شيخ مزبور ، در حالات و صفات حضرت بقيّة اللّه ، كتابى مستقل تأليف كرده و در آن كتاب در تولّد حضرتش با اماميّه موافقت نموده است ، چنانكه عبد الرّحمن صوفى در مرآة الاسرار گفته :
شيخ عزيز الدين نسفى ، صاحب كتاب عقايد النسفيه در رسالهاى كه در تحقيق نبوّت و ولايت تأليف نموده از شيخ سعد الدين حموى نقل مىنمايد كه گفته :