ايضا محمد بن محمد بن محمود الحافظى البخارى از ايشان است كه به خواجه محمد پارسا معروف است و ملّا جامى در نفحات الانس ، « 1 » او را مدح بليغ نموده است .
در كتاب فصل الخطاب « 2 » گفته : چون ابو عبد اللّه جعفر بن ابى الحسن على الهادى عليه السّلام گمان كرد فرزندى براى برادرش ، ابى محمد حسن عسكرى عليه السّلام نيست و ادّعا كرد برادرش حسن عسكرى ، امامت را در او قرار داد ، كذّاب ناميده شد و عقب ولد جعفر بن على در على بن جعفر و عقب اين على ، در عبد اللّه و جعفر و اسماعيل است ، فرزند ابو محمد حسن عسكرى عليه السّلام ، محمد ، نزد خاصّهء اصحاب و ثقات اهل او معلوم است .
آنگاه مختصرى از حديث حكيمه خاتون نقل كرده و آخر آن گفته : حضرت عسكرى عليه السّلام فرمود : اى عمّه ! اين فرزند را نزد مادرش ببر . او را بردم و به مادرش برگرداندم .
حكيمه گفت : نزد ابى محمد حسن عسكرى آمدم . پس آن مولود را ديدم كه پيش روى او و جامهء زردى بر او بود و آنقدر بهاى نور داشت كه قلب مرا مأخوذ كرد .
گفتم : اى سيد من ! آيا در اين مولود مبارك ، علمى براى شما هست تا آن را به من القا فرمايى ؟ !
فرمود : اى عمّه ! اين است آنكه بايد انتظار او را داشت . اين است آنكه ما را به او بشارت دادند .
حكيمه گفت : بر اين مژده براى شكر خداوند ، به سجده افتادم .
گفت : آنگاه نزد ابى محمد حسن عسكرى عليه السّلام تردّد مىكردم . او را نمىديدم ؛ روزى به او گفتم : اى مولاى من ! با سيد و منتظر ما چه كردى ؟
فرمود : او را به كسى سپرديم كه مادر موسى پسر خود را به او سپرد .
هامش
( 1 ) . نفحات الانس من حضرات القدس ، ص 397 .
( 2 ) . فصل الخطاب ، صص 599 - 598 .