سيد على بن طاوس در اقبال « 1 » و محمد بن مشهدى در مزار « 2 » و غير ايشان روايت كردند : سنهء دويست و پنجاه و دو از ناحيه بيرون آمد بر دست شيخ محمد بن غالب اصفهانى زيارت معروفهاى كه مشتمل بر اسامى شهدا است .
علّامهء مجلسى رحمه اللّه در بحار « 3 » فرموده : در خبر اشكالى است به جهت تقدّم تاريخ آن بر ولادت قائم عليه السّلام به چهار سال ، شايد نسخه ، دويست و شصت و دو بوده و احتمال دارد از حضرت امام حسن عليه السّلام صادر شده باشد .
از اين كلام ، قلّت اطلاق آن بر غير امام زمان عليه السّلام معلوم مىشود بلكه كفعمى در حاشيهء مصباح خود گفته : ناحيه ، هرمكانى است كه صاحب الأمر - صلوات اللّه عليه - در غيبت صغرا آنجا بوده است .
[ ضحى ]
از ديگر اسماى آن بزرگوار ، ضحى است ، چنانكه در تأويل الآيات « 4 » شيخ شرف الدّين نجفى در تأويل سورهء مباركهء
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
« 5 » مروى است ؛ شمس ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و ضحاى شمس كه نور و ضياى آفتاب است ؛ چون بتابد ، قائم عليه السّلام .
در بعضى نسخ ، خروج آن جناب است . ظاهر است كه پرتو نور رسالت و شعاع خورشيد آن حضرت توسط آن جناب در شرق و غرب عالم زمين ، بر هرصغير و كبير و برنا و پير خواهد تابيد .
هامش
( 1 ) . الاقبال ، ص 573 .
( 2 ) . المزار ، ص 486 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 98 ، ص 274 .
( 4 ) . تأويل الآيات ، صص 778 - 777 .
( 5 ) . سوره شمس ، آيه 1 .