آن روز مىدانند چه از خداوند به دست قائم او بر ايشان نازل شده و مىشود .
[ شريد ]
از جمله اسامى آن بزرگوار ، شريد است كه در لسان ائمّه عليهم السّلام ، خصوصا امير المؤمنين و جناب باقر عليهما السّلام مكرّر به اين لقب مذكور شده .
شريد به معنى رانده شده است ؛ يعنى از اين خلق منكوس كه نه جنابش را شناختند ، نه قدر وجود نعمتش را دانستند و نه در مقام شكرگزارى و اداى حقّش برآمدند ، بلكه پس از يأس اوايل ايشان از غلبه و تسلّط بر آن جناب و قتل و قمع ذرّيّهء طاهرهء اجلاف ايشان به اعانت زبان و قلم ، در مقام نفى و طردش از قلوب برآمدند ، بر اصل نبودن و نفى تولّدش ادلّه اقامه نمودند و خاطرها را از يادش محو كردند .
خود آن حضرت به ابراهيم بن على بن مهزيار فرمود : پدرم به من وصيّت نمود از زمين منزل نگيرم ، مگر جايى كه از همه جا مخفىتر و دور تر باشد به جهت پنهان نمودن امر خود و محكم كردن محلّ خود از مكايد اهل ضلال .
تا آنكه مىفرمايد : پدرم به من فرمود : اى پسرم ! بر تو باد به ملازمت جاهاى نهان از زمين و طلب كردن دورترين ، زيرا براى هروليّى از اولياى خداوند ، دشمنى مغالب و ضدّى منازع الخبر است .
[ صاحب الناحيه ] 5 مسكة
از جمله اسامى آن نور كردگار ، صاحب الناحيه است ، چنانچه در نجم ثاقب ذكر فرموده و اطلاق آن در اخبار بر آن جناب بسيار است . لكن علماى رجال فرمودند : بر امام حسن عليه السّلام ، بلكه بر امام على النّقى عليه السّلام نيز اطلاق مىشود . « 1 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : مجمع البحرين ، ج 2 ، ص 585 .