شيخ محمد بن هبة اللّه طرابلسى در غيبت خود ، شيخ طوسى « 1 » و غير ايشان « 2 » شرح رسيدن آن معظّمه خدمت آن جناب را به عبارات مختلفه و معانى متقاربه روايت كردند و ما آن را به عبارت شيخ طوسى در غيبت نقل مىكنيم .
شيخ طوسى رحمه اللّه از بشر بن سليمان نخّاس - يعنى بردهفروش - كه از نسل ابى ايّوب انصارى و از مواليان حضرت امام على النّقى و امام حسن عسكرى عليهما السّلام و همسايهء ايشان در سرّ من رأى بود ، روايت كرده كه گفت : كافور خادم نزد من آمد و گفت : مولاى ما ! حضرت ابى الحسن علىّ بن محمّد عليهما السّلام تو را نزد خود مىخواند .
نزد آن حضرت رفتم ، چون نشستم ، حضرت فرمود : اى بشر ! تو از اولاد انصارى و اين موالات و دوستى ما ، مدام در ميان شما بوده ، خلف شما از سلف شما اين دوستى و محبّت را به ميراث مىبريد ، شما ثقات و معتمدان ما اهل بيت هستيد و من تو را به فضيلتى كه به آن بر شيعه ، پيشى گيرى ، در پيروى كردن آن فضيلت ، پسندكننده و بزرگواركننده هستم . تو را به سرّ و رازى مطّلع مىكنم و براى خريدن كنيزى مىفرستم .
سپس آن حضرت ، نامهء لطيفى به خطّ و زبان رومى نوشت و با انگشتر خود بر آن مهر زد . سپس دستارچهء زردى بيرون آورد كه در آن دويست و بيست اشرفى بود و فرمود : اين دويست و بيست اشرفى را بگير و با اين زر به بغداد توجّه نما . در معبر فرات حاضر شو كه در چاشتگاه ، زورقى چند خواهد رسيد كه اسيران در آن باشند .
در آنها كنيزان را خواهى يافت ، نيز طوايف خريداران از وكلاى قائدان بنى عبّاس و اندكى از جوانان عرب را خواهى يافت .
چون اين را ببينى ، تمام روز از دور به شخصى نظر انداز كه او را عمرو بن يزيد نخّاس مىنامند تا اينكه براى مشتريان ، كنيزى ظاهر سازد كه صفتش چنان و چنين باشد و دو جامهء حرير محكم بافته ، در بر او باشد و آن كنيز از اينكه او را بر خريداران
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 214 - 208 .
( 2 ) . ر . ك : روضة الواعظين ، ص 256 - 252 ؛ مدينة المعاجز ، ج 1 ، ص 521 - 512 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 15 - 10 .