روز ، روزه گيرد در زير كوه .
پس موسى گمان كرد كه پس از سى روز ، خداوند كتاب را براى او خواهد فرستاد . پس سى روز روزه داشت تا اينكه فرمود : « پس خداوند به او وحى كرد كه ده روز ديگر ، روزه بدار و در وقت افطار مسواك مكن . »
پس موسى چنين كرد و خداوند وعده كرده بود به او كه كتاب را بعد از چهل شب به او بدهد .
بعد از چهل روز ، كتاب را براى او فرستاد و در اخبار متعدّدهء معتبره رسيده كه نطفه در رحم چهل روز مىماند ، آنگاه علقه مىشود تا چهل روز ، آنگاه مضغه مىشود تا چهل روز . فرمودند : هرگاه كسى خواسته كه دعا كند براى زن حامله كه خداوند بگرداند آنچه در شكم او است نرينه كه اجزا و اعضايش تمام باشد ، پس دعا كند در اين مدّت چهار ماه و از اين اخبار ظاهر مىشود كه استعداد مادّه از براى افاضهء صورتى جسمانى يا نفسانى در چهل روز مىشود .
مؤيّد آن است حديث قدسى معروف : « خمرت طينة آدم بيدى اربعين صباحا . » « 1 »
و در كافى « 2 » روايت است كه از جناب كاظم عليه السّلام پرسيدند : ما روايت كردهايم از حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : « كسى كه خمر آشاميد تا چهل روز نماز او مقبول نيست . »
پس حضرت بعد از كلماتى چند فرمودند : « چون شراب خورد ، مىماند در نرمهء استخوانش ، يعنى در همهء اعضايش تا آنجا ، چهل روز به اندازهء انتقال خلقت او ، يعنى تطوّرات نطفه و علقه و مضغهء او . »
آنگاه فرمود : « و همچنين است جميع غذايى كه مىخورد و مىآشامد ، باقى مىماند در آنجا چهل روز . »
هامش
( 1 ) . عوالى اللئالى ، العزيزية فى الاحاديث الدينية ، ج 4 ، ص 98 ؛ شرح الاسماء الحسنى ، ج 1 ، ص 80 .
( 2 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 402 .