باد و شياطينى را ذليل و مسخّر امر و نهى او كرديم و مسلمين اجماع كردند بر اينكه به محمّد سيّد المرسلين و خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داده شده از فضل عظيم و مكان جسيم ، چيزى كه داده نشده به احدى از پيغمبران در هيچ زمان و نه سليمان و اينكه مهدى صلوات الله عليه خواهد آمد در آخر الزمان ، در حالتى كه منهدم شده اركان دين انبيا و مندرس شده آثار مراسم اوصيا و منطمس شده آثار انوار اوليا ؛ پس پر مىكند زمين را از عدل و داد و حكمت ، چنان چه پر شده از جور و جهل و ظلم .
خداى تعالى پيغمبر خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را فرستاد كه تجديد نمايد ساير مراسم انبيا و مرسلين را و زنده كند معالم صادقين از اولين و آخرين را و نرسيد كه احدى از ايشان - صلوات اللّه عليهم - كه برخاسته باشد براى جمع كار ايشان ، بعد از مندرس شدن آن و رسيده باشد به آنچه مىرسد به آن مهدى صلوات الله عليه .
ذكر نموده ابو نعيم حافظ و غير او از رجال مخالفين و ذكر كرده ابن المنادى در كتاب ملاحم و او در نزد ايشان ثقه و امين است و ذكر كرده ابو العلاى همدانى كه براى او است مقام عالى و ذكر نموده شيعهء آن جناب عليه السّلام از آيات ظهورش و انتظام امورش از سيّد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه آنچه كه نمىرسد به آن ، احدى از عالميان و اين از جمله آيات خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و تصديق آنچه مخصوص فرمود خداى تعالى آن جناب را به آنكه آن از فضايل او است در كلام خود :
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
« 1 » كه دين نبىّ خود را غالب خواهد فرمود بر جميع دينها .
پس سزاوار است كه بوده باشد تعظيم اين شب به جهت ولادت آن حضرت در نزد مسلمين كه معترفند به حقوق امامت او به اندازهء آنچه ذكر فرمود جدّ او محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و بشارت داده به او اهل سعادت از امّت خود را ، چنان چه اگر ظلمت فرو مىگرفت مسلمانان را و مشرف مىشد بر ايشان ، لشكر دشمنان ايشان يا احاطه مىكرد به ايشان نحوست گناهان ايشان ؛ پس خداى تعالى پديدار مىكرد مولودى را كه فك مىكرد ايشان را از ذلّ عبوديّت و متمكّن مىكرد هر دست بسته را از حقّ خود و عطا مىكرد هر نفسى را ،
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 33 .