جناب ، بعد از سلام بر او به آن زيارت كه اولش اين است « سلام اللّه الكامل التام » تا آخر آنچه گذشت در باب سابق .
و بگو :
« يا أيها العزيز مسّنا و اهلنا الضرّ و جئنا ببضاعة مزجاة فأوف لنا الكيل و تصدّق علينا انّ اللّه يجزى المتصدّقين » تا آخر كلمات شريفه كه چون منقول نبود و اختصاص داشت به سادات ، نقل نكرديم .
در آخر آن فرمود : ذكر كن براى آن جناب كه پدر تو ذكر كرده براى تو كه تو را سپرده و وصيّت نموده به آن جناب و گردانده تو را به اذن خداوند - جلّ جلاله - بندهء او و اينكه تو را واگذاشته به او . پس به درستى كه جواب آن جناب - صلوات اللّه عليه - خواهد رسيد به تو .
بالجمله آخر اين دو روز كه به مقتضاى اخبار مستفيضه روز عرض اعمال است و بنا به روايت شيخ طوسى در غيبت « 1 » : اوّلا بر حضرت حجّت عليه السّلام ، آنگاه بر هر يك از ائمّه ، آنگاه بر رسول خدا - صلوات اللّه عليه - ، آنگاه عرض شود بر خداى تعالى و هم به حسب تقسيم ساعات روز ، مختص است به آن جناب و نيز وقت تبديل ملائكهء حفظه است كه موكّلين روز ، بالا روند و موكّلين شب فرود آيند ، بايد نهايت مراقبت و مواظبت نمود در اصلاح اعمال و تدارك آنچه فوت شده و رفع شواغل و موانع از توجّه و تضرّع و انابه و برخاستن از مجالس اهل غفلت و توسّل و استغاثه به امام عصر عليه السّلام ، به نحوى كه سابقا اشاره كرديم و خواستن از آن جناب ، شفاعت در اصلاح صحايف اعمال و تبديل سيّئات به حسنات ، و تمام و با قدر و منزلت كردن حسنات آن ، به فاضل حسنات خود ، حسب دعاى مشهور ، از آن جناب كه براى شيعيان خود كردند و از خداوند خواستند كه چنين كند .
نيز در شب و روز دوشنبه و پنجشنبه سعى كند در كردن عملى خالص كه شايد به بركت آن ، از مفاسد باقى درگذرند و اختصاص دهد اين دو روز را به بعضى اعمال ، چنان چه در اخبار رسيده ، مثل استحباب خواندن هزار مرتبه
إِنَّا أَنْزَلْناهُ
در هر يك از آنها و
هامش
( 1 ) . الغيبة : ص 387 .