فرمود : « به تحقيق كه دعا كردم از براى نور آل محمّد عليهم السّلام و سابق ايشان و انتقامكشنده به امر خداوند از دشمنان ايشان . »
گفتم : كى خواهد بود خروج او ؟ خدا مرا فداى تو گرداند !
فرمود : « هر زمان كه اراده فرمايد آنكه براى او است خلق و امر . »
گفتم : پس از براى آن علاماتى نيست ، پيش از آن ؟
فرمود : « آرى ، علاماتى است پراكنده . گفتم : مثل چه ؟
فرمود : « خروج رأيتى از مشرق و رأيتى از مغرب و فتنهاى كه وارد شود بر اهل زورا و خروج مردى از فرزندان عمّ من زيد در يمن ، و غارت كردن پردهء كعبه و خداوند هرچه مىخواهد مىكند . »
شيخ طوسى « 1 » و كفعمى « 2 » اين دعا را نقل كردند و در همهء مواضع به جاى « اي » ، « يا » ضبط نمودند .
دعاى چهارم :
نيز سيّد معظّم ، در آن كتاب شريف فرموده : از مهمّات ، بعد از به جا آوردن نماز عصر ، اقتدا نمودن است به مولاى ما ، موسى بن جعفر كاظم - صلوات اللّه عليه - ، در دعا كردن از براى مولاى ما ، مهدى - صلوات اللّه عليه - .
چنان چه روايت كرده آن را محمّد بن بشير ازدى ، از احمد بن عمر كاتب ، از حسن بن محمّد بن جمهور عمى ، از پدرش محمّد بن جمهور ، از يحيى بن فضل نوفلى كه گفت : داخل شدم بر ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام در بغداد ، در حينى كه فارغ شده بود از نماز عصر .
پس دستهاى خود را به آسمان بلند كرد و شنيدم كه آن جناب مىگفت :
« أنت اللّه لا إله إلّا أنت الأوّل و الآخر و الظّاهر و الباطن و أنت اللّه لا إله إلّا أنت إليك زيادة الأشياء و نقصانها و أنت اللّه لا إله إلّا أنت خلقت خلقك به غير معونة من
هامش
( 1 ) . مصباح المتهجد ، ص 60 - 61 .
( 2 ) . المصباح ، الكفعمى ، ص 32 .