گريه و ندبه بودم تا آنكه فجر طالع شد و آن نور عروج كرد .
چون صبح شد ، ملتفت شدم به كلام آن حضرت كه امّا سينهات ، پس شفا يافت . ديدم سينهام صحيح و ابدا سرفه نمىكنم و هفتهاى نكشيد كه اسباب تزويج آن دختر فراهم آمد .
من حيث لا احتسب و فقر هم به حال خود باقى است چنان چه آن جناب فرمود . و الحمد للّه . « 1 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 53 ، ص 240 - 243 .