كه بر يكديگر پيشى گيرند مانند دو اسب گروبندى ، و لشكر حسين عليه السّلام بر اسبان خسته و شتران پير ژوليدهمو و غبارآلود باشند .
پس آن حضرت گريهكنان پاى خود را بر زمين زند و گويد كه بعد از اين در هيچ مجلسى خير نباشد . پروردگارا ، ما تائبان و خاشعان و خاضعان و راكعان و ساجدانيم و ايشان آنانند كه خدا فرموده :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
« 1 » ، و مردى از اهل نجران كه راهب باشد خروج كند و دعوت امام را قبول نمايد . پس اوّل كسى باشد از نصارى كه دعوت امام حسين عليه السّلام را اجابت كند و صومعه را خراب نمايد و خاج را بشكند و با غلامان و ضعيفان خلايق سوارها بيرون رود . پس با بيرقهاى هدايت به سمت " نخيله " روند و مجمع مردم در " قاروق " باشند - كه راهى است واقع در ميان فرات - و در آنروز در ما بين مشرق و مغرب سه هزار نفر از يهود و نصارى كشته شوند بعضى به بعض ، و در آنروز تأويل اين آيه ظاهر شود كه :
فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ
« 2 » ، و از طايفه بنى اشهب مردى بدنگاه و بدخشم باقى ماند با پارهاى مردم كه از پدر او نيستند و بگرزيند تا آنكه به " طررى " كه نام دهى است در دمشق روند و به درختى پناه برند ، و تأويل اين آيه ظاهر شود كه :
فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ * لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ
« 3 » ؛ يعنى : چون شدّت جنگ را ديدند فرار نمودند . فرار ننمائيد .
برگرديد به سوى اموال و خانههاى خود كه به سبب آنها طغيان كرده بوديد . اميد است كه از آنها سؤال كرده شويد . و مراد از اموال و خانهها آن است كه از مردم به قهر و غلبه گرفته ، و در آنروز بعضى به زمين فروروند و بعضى مسخ شوند و بعضى را سنگسار سازند ، و تأويل اين آيه كه :
وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ
« 4 » ظاهر [ شود ] .
و نداكنندهاى در ماه رمضان در وقت طلوع آفتاب ندا كند كه اى اهل هدايت ، جمع شويد . پس نداكنندهاى ديگر از سمت مغرب - بعد از غروب آفتاب - ندا كند كه اى اهل
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 222 : « . . . خداوند ، توبهكنندگان را دوست دارد ، و پاكان را ( نيز ) دوست دارد » .
( 2 ) . سورهء انبياء ، آيهء 15 : « و همچنان اين سخن را تكرار مىكردند ، تا آنها را درو كرده و خاموش ساختيم » .
( 3 ) . همان ، آيهء 12 و 13 .
( 4 ) . سورهء هود ، آيهء 83 : « . . . و آن ، از ( ساير ) ستمگران دور نيست » .