خود مزيّن گردد و حيوانات ، مأمون و مأنوس شوند و مانند حيوانات اولى از آدميان نگريزند و علم در قلوب مؤمنين بيفتد بهطورى كه محتاج به يكديگر نشوند . پس تأويل اين آيه كه
يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ
« 1 » ظاهر گردد و زمين براى او خزاين خود را ظاهر كند و قائم عليه السّلام به مردم گويد : بخوريد به عوض آن تنگىها و شدّتها كه متحمّل شدهايد . گوارا باشد .
پس مسلمانان در آنروز اهل صواب باشند نه خطا و در آنروز تأويل اين آيه ظاهر شود :
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
« 2 » ؛ يعنى : امر پروردگار تو - كه قائم عليه السّلام باشد - و ملائكه صفصف آمد . پس خدا در اين روز قبول نكند مگر دين حق را تا آنكه مىگويد : پس قائم عليه السّلام از وقت خروجش تا روز وفاتش از سيصد سال بيشتر و از سيصد و ده سال كمتر در ميان مردم مكث نمايد ، و عدد اصحابش سيصد و سيزده تن باشد . نه نفر ايشان از بنى اسرائيل و هفتاد نفر از جن و دويست و سى و سه نفر ديگر ، هفتاد نفر آنها كسانى باشند كه از براى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در غضب شدند آنوقت كه قريش بر آن حضرت خروج كردند .
پس اين جماعت اذن جهاد خواسته مأذون شدند و اين آيه نازل شد :
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ
« 3 » و بيست نفر از اهل يمن باشند كه از جملهء ايشان " مقداد ابن اسود " است ، و دويست و چهارده نفر كسانىاند كه در كنار دريا در نزديكى " عدن " بودند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر ايشان عرض اسلام كرده اجابت نمودند ، و از مردمان كمنام و بىنشان هزار و هفتصد و هفده نفر باشند و از ملائكه چهل هزار نفر . از جملهء ايشان سه هزار نفر از ملائكهء مسوّمين و پنج هزار از ملائكهء مردفين باشند . پس همهء اصحاب آن حضرت چهل و هفت هزار و صد و سى نفر مىباشند [ كه ] از جملهء ايشان نه نفر رؤسا باشند و با هريك از رؤساى ملائكه چهار هزار از جن باشد و از انس به عدد اصحاب بدر . پس آن حضرت با ايشان به جهاد
هامش
( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 130 : « . . . خداوند هركدام از آنها را با فضل و كرم خود ، بىنياز مىكند . . . » .
( 2 ) . سورهء فجر ، آيهء 22 .
( 3 ) . سورهء شعراء ، آيهء 227 : « مگر كسانىكه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام مىدهند و خدا را بسيار ياد مىكنند ، و به هنگامىكه مورد ستم واقع مىشوند به دفاع از خويشتن ( و مؤمنان ) برمىخيزند ( و از شعر در اين راه كمك مىگيرند ) ؛ آنها كه ستم كردند به زودى مىدانند كه بازگشتشان به كجاست ! » .