پس آن حضرت فرمود : يابن الكواء ، آنچه خواهى سؤال كن . عرض كرد كه : جمعى از اصحاب تو گمان دارند كه بعد از مردن به دنيا برمىگردند ؟ فرمود : آرى ، چنانست كه گويند .
از ايشان درست روايت كن و بر آن بيفزا . تو به ايشان چه گفتى ؟ گفت : گفتم كه من اين را تصديق نمىكنم . فرمود : واى بر تو ، خداوند قومى را به سبب گناه پيش از رسيدن آجالشان ميرانيد ، بعد از آن زنده گردانيد تا آنكه روزىهاى خود را خوردند . بعد از آن باز ميرانيد . اين سخن بر ابن كواء مشكل آمد . آن حضرت فرمود : واى بر تو ، خدا فرمود :
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا
« 1 » چون موسى ايشان را به " طور " برد كه مكالمه خدا را با او بشنوند و نزد بنى اسرائيل شهادت دهند بر صدق موسى ، چون شنيدند گفتند :
ما باور نداريم كه اين كلام خدا باشد تا او را به چشم خود نبينيم . چنان كه خدا حكايت كرده :
لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً
« 2 » . پس صاعقه ايشان را هلاك كرد ؛ چنان كه فرموده :
فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
« 3 » . پس خدا ايشان را زنده كرد ؛ چنان كه گفته
ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
« 4 » .
يابن الكواء ، آيا اين جماعت بعد از وفات به منزل خود برنگشتند ؟ زيرا كه سايه انداختن ابر و نازل كردن " من " و " سلوى " چنان كه [ فرموده ]
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى
« 5 » بعد از زنده كردن ايشان بود .
يابن الكواء ، مثل اين رجعت مثل بزرگان بنى اسرائيل است كه خدا فرموده :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ
« 6 » و ايشان
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 155 : « موسى از قوم خود هفتاد تن از مردان را براى ميعادگاه ما برگزيد . . . » .
( 2 ) . سوره بقره ، آيهء 55 : « و ( نيز به ياد آوريد ) هنگامى را كه گفتيد : اى موسى ! ما هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد ؛ مگر اينكه خدا را آشكارا ( با چشم خود ) ببينيم . . . » .
( 3 ) . همان : « . . . پس صاعقه شما را فراگرفت ؛ درحالىكه تماشا مىكرديد » .
( 4 ) . همان ، آيهء 56 : « سپس شما را پس از مرگتان ، حيات بخشيديم ؛ شايد شكر ( نعمت او را ) بهجا آوريد » .
( 5 ) . سوره بقره ، آيهء 57 : « و ابر را بر شما سايبان قرار داديم ؛ و " من " ( - شيرهء مخصوص و لذيذ درختان ) و " سلوى " ( - مرغان مخصوص شبيه كبوتر ) را بر شما فرستاديم . . . » .
( 6 ) . همان ، آيهء 243 : « آيا نديدى جمعيّتى را كه از ترس مرگ ، از خانههاى خود فرار كردند و آنان هزارها نفر بودند ؟ ! ( كه به بهانهء بيمارى طاعون ، از شركت در ميدان جهاد خوددارى نمودند ) . خداوند به آنها گفت : بميريد ! ( و به