و تابستانى در زمستان خورده شود ؛ چنانكه خدا فرموده :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
« 1 » . بعد از آن خداوند به ما كرامتى عطا كند كه به سبب آن هيچچيز در روى زمين پنهان نماند به طورى كه اگر مرد خواهد كه بر اسرار زن خود اطلاع يابد و او را خبر دهد ، تواند » « 2 » .
و در روايت " ابو بصير " [ امام ] صادق عليه السّلام فرمود كه : « آيه
وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا
« 3 » در خصوص رجعت باشد . زيرا كه هركس در اينجا گمراه باشد در آنجا گمراه خواهد بود » « 4 » .
و به روايت " عبد اللّه بن سنان " امام صادق عليه السّلام فرمود كه : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : مرا به آسمان بردند . خداى عزّ و جلّ از جمله چيزهايى كه از پشت حجاب به من وحى نمود اين بود كه : « يا محمد انى انا اللّه لا إله الا انا عالم الغيب و الشهادة الرحمن الرحيم » تا آنكه فرمود : « يا محمّد ! عليّ أوّل ما اخذ بميثاقه من الأئمة يا محمّد ! علي آخر من أقبض روحه من الائمة عليهم السلام و هو الدابة التي تكلمهم . يا محمّد ! عليّ اظهره على جميع ما اوجهه اليك ليس لك أن تكتم منه شيئا . يا محمّد ! ابطنه الذي اسررته اليك فليس فيما بيني و بينك سرّ دونه . يا محمّد ! عليّ على ما خلقت من حلال و حرام علىّ عليم به » « 5 » .
و به روايت " ابو طفيل " از امير المؤمنين عليه السّلام وارد است كه « به آن حضرت در كوفه عرض كردم در باب حوض پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه در دنيا است يا آنكه در آخرت ؟ فرمود : در دنيا است .
عرض كردم : صاحب آن كيست ؟ فرمود : منم ؛ با دو دستم دوستانم بر آن وارد شوند و دشمنانم برگردند . عرض كردم : يا امير المؤمنين ، مراد از " دابة الارض " در آيه
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ
« 6 » چيست ؟ فرمود : يا أبا الطفيل ، از پرسيدن
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 96 : « و اگر اهل شهرها و آبادىها ، ايمان مىآوردند و تقوا پيشه مىكردند ، بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشوديم . . . » .
( 2 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 37 و 38 .
( 3 ) . سورهء اسرى ، آيهء 72 : « اما كسىكه در اين جهان ( از ديدن چهرهء حق ) نابينا بوده است ، در آخرت نيز نابينا و گمراهتر است » .
( 4 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 20 .
( 5 ) . همان ، ص 36 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 68 ، ح 65 .
( 6 ) . سوره نمل ، آيهء 82 : « و هنگاميكه فرمان عذاب آنها رسد ، جنبندهاى را از زمين براى آنها خارج مىكنيم كه با آنان تكلّم مىكند . . . » .