پس فرمود : يا على ، چون آخر زمان شود خدا تو را به بهترين صورتها به دنيا برگرداند و با تو باشد مهدى عليه السّلام كه با آن دشمنان خود را نشانه گذارى ، تا آنكه امام صادق عليه السّلام فرمود :
مردى به عمار گفت : يا " ابا يقظان " ! اين آيهء
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ
« 1 » مرا به شك انداخته كه آن دابه كه با مردم سخن گويد چه باشد ؟ عمار گفت كه :
به خدا قسم ! نخورم و نياشامم و ننشينم تا آنكه آن دابه را به تو بنمايم . پس عمار با آن مرد به خدمت امير المؤمنين عليه السّلام آمد . آن حضرت خرما و كره مىخورد . فرمود : يا ابا يقظان ، بيا و بخور . عمار بنشست و با آن جناب مشغول خوردن شد . چون برخواست آن مرد گفت :
سبحان اللّه ! يا ابا يقظان ، نه [ - مگرنه اينكه ] قسم خوردى كه نخورى و نياشامى و ننشينى تا آنكه آن دابه را به من بنمايى ، اين چه بود ؟ گفت : اگر تعقّل داشته باشى دانسته بودى كه آن را به تو نمودم . يعنى آن دابه امير المؤمنين عليه السّلام بود كه پيش از اين كارها او را ديدى » « 2 » .
و در روايت " معاوية بن عمار " ، امام صادق عليه السّلام فرمود كه : « قول خدا
فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً
« 3 » در شأن ناصبيان باشد كه در زمان رجعت از تنگى معيشت نجاسات خورند » « 4 » .
و به روايت " على بن ابراهيم " ، آن حضرت فرمود : « آيهء
رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
« 5 » در خصوص رجعت است » « 6 » .
و در روايت " ابى الجارود " ، امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « العجب كل العجب بين الجمادي و الرجب » . مردى عرض كرد : يا امير المؤمنين ، آن امر كه از آن تعجب مىكنى چه چيز است ؟ فرمود : مادرت به عزايت نشيند ، عجيبتر از اينچه باشد كه مردگانى زنده شوند و دشمنان خدا و رسول و اهل بيت عليهم السّلام را بزنند » « 7 » .
و در روايت " جابر " حضرت باقر عليه السّلام فرمود كه : « امام حسين عليه السّلام پيش از شهادت به
هامش
( 1 ) . سوره نمل ، آيهء 82 : « وقتى فرمان عذاب آنها رسد ، جنبندهاى را از زمين براى آنها خارج مىكنيم با آنان تكلّم مىكند » .
( 2 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 131 و 132 ، در ذيل تفسير آيه 82 از سوره نمل .
( 3 ) . سوره طه ، آيهء 124 : « . . . زندگى ( سخت و ) تنگى خواهد داشت . . . » .
( 4 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 18 .
( 5 ) . سورهء غافر ، آيهء 11 : « . . . پروردگارا ! ما را دو بار ميراندى و دو بار زنده كردى ؛ . . . » .
( 6 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 259 ، در تفسير آيه 11 از سورهء غافر .
( 7 ) . تأويل الايات الظاهرة ، ص 659 ، در تفسير آيه 13 سوره ممتحنه .