تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 623

مساهمون:

ص٦٢٣
غالب شده بود . مجوسى و يهودى و ستاره‌پرست و نصرانى و اهل خلاف و شك و شرك و بت‌پرست و آفتاب‌پرست و ماه‌پرست و آتش‌پرست و سنگ‌پرست بر روى زمين نبود و قول خدا :
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
« 1 » در اين روز باشد ، و مقصود به اين مهدى عليه السّلام باشد و در اين رجعت باشد كه فرموده :
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
« 2 » . پس مفضّل عرض كرد : شهادت مىدهم كه شما از علم خدا عالم شده‌ايد و به قوّت و قدرت خدا قادر شده‌ايد و به حكمت خدا ناطق گشته‌ايد و به امر او عمل مىنماييد . پس امام صادق عليه السّلام فرمود : پس از آن مهدى عليه السّلام به كوفه برگردد و آسمان ، ملخ طلا بر كوفه ببارد ، چنان‌كه خدا آن را در بنى اسرائيل بر ايّوب باريد ، و گنج‌هاى زمين را بر اصحاب خود تقسيم كند از طلا و نقره و جواهرات . مفضّل عرض كرد كه : اى مولاى من ، هرگاه كسى از شيعيان شما بميرد و بر ذمّهء او قرضى باشد از برادران خود يا مخالفين او چگونه خواهد بود ؟ امام صادق عليه السّلام فرمود : اوّل كارى كه مهدى عليه السّلام كند اين است كه منادى او در جميع عالم ندا كند كه : هركس را بر شيعيان ما دينى باشد ، بگويد و بگيرد . پس رد كند از خردل و قنطار ديون ايشان را . مفضّل عرض كرد كه : اى مولاى من ، بعد از آن‌چه مىشود ؟ فرمود : قائم عليه السّلام بعد از آنكه مشرق و مغرب عالم را قدم زند به كوفه آيد و مسجدى را كه يزيد بن معاويه در كشتن حسين عليه السّلام بنا كرده و مساجدى كه از براى خدا بنا نشده ، خراب كند . مفضّل عرض كرد كه : مدّت ملك قائم عليه السّلام چه‌قدر باشد ؟ فرمود كه : خداى عزّ و جلّ فرموده :
فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ * فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ * خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ * وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
« 3 » و مراد از
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 33 : « . . . تا آن را بر همهء آيين‌ها غالب گرداند . . . » . ( 2 ) . سورهء انفال ، آيه 39 : « و با آنها پيكار كنيد تا فتنه برچيده شود ، و دين همه مخصوص خدا باشد ! . . . » . ( 3 ) . سورهء هود ، آيه 105 - 108 : « . . . گروهى بدبختند و گروهى خوشبخت ! امّا آنها كه بدبخت شدند ، در آتش هستند ؛ و براى آنان در آنجا زفير و شهيق است . جاودانه در آن خواهند ماند ، تا آسمان‌ها و زمين برپاست ؛ مگر