پيش از رسيدن آنوقت تعجيل ننماييد كه باعث پشيمانى مىشود و اين مدّت را به طولانى نشماريد كه سبب قساوت قلب شود . هركس به امر ما چنگ زند با ما باشد در مقام قدس ، و هركس منتظر ظهور امر ما است مانند كسى باشد كه در راه خدا به خون خود غلطيده باشد » « 1 » .
به روايت " شيخ صفّار " در كتاب " بصائر الدرجات " به اسناد خود از [ امام ] باقر عليه السّلام روايت كرده : « روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در محضر جمعى از اصحاب عرض نمود : پروردگارا ، برادران مرا به من برسان ، و دو بار اين كلام را تكرار و اظهار نمود . پس اصحاب به آن جناب عرض كردند كه : يا رسول اللّه ، آيا ما برادران تو نيستيم ؟ فرمود : نه ، زيرا كه شما اصحاب من هستيد ؛ بلكه برادران من كسانى هستند كه در آخر زمان مىباشند . ايشانند كه ايمان مىآورند با آنكه مرا نديدهاند . بهدرستىكه خداى تعالى ايشان را به نامهاى خودشان و نامهاى پدران ايشان از پشتهاى پدران و ارحام مادران ايشان بيرون آورد و به من بشناسانيد . هرآينه باقى بودن هريك از ايشان بر سر دين خود دشوارتر است از خراشيدن يك درخت خاردار با كف دست در شب تار ، و [ دشوارتر است ] از نگه داشتن آتش چوب سخت بر كف دست ، و ايشان مانند چراغهاى نورانى در شبهاى ظلمانى [ هستند ] .
خداوند ايشان را از جميع فتنهها نجات دهد و حفظ فرمايد » « 2 » .
و به روايت صدوق در كتاب " اكمال " به اسناد او از " داود بن كثير رقى " ، [ حضرت ] صادق عليه السّلام فرمود : « مراد از متّقيانى كه در آيهء شريفهء
هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
« 3 » [ آمده و ] اشاره به آنها [ يى ] فرموده كه ايمان به غيب آورند آنانند كه اقرار به قائم عليه السّلام دارند و گويند : ظهور او حق است و واقع خواهد گرديد » « 4 » .
و به روايت ديگر آن حضرت فرمود : « مراد از متّقيان ، شيعيان على عليه السّلام [ هستند ] و عبارت از غيب حجّت خدا مىباشد كه واقع خواهد گرديد . پس فرمود كه : شاهد بر اين مطلب ، قول خدا است كه فرموده
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ
« 5 » ؛ يعنى : مىگويند كه چرا نازل نشد بر او آيهاى از پروردگار او ؟ ! پس
هامش
( 1 ) . خصال ، ج 2 ، ص 622 و ص 625 .
( 2 ) . بصائر الدرجات ، ص 84 ، جزء 2 ، باب 14 ، ح 4 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 2 و 3 .
( 4 ) . كمال الدين ، ج 1 ، ص 17 .
( 5 ) . سوره مؤمنون ، آيه 50 .