رباعيات
اى حسن تو جلوهگر ز اسماء و صفات * روى تو نهان در تتق اين جلوات
انديشه كجا به كبرياى تو رسد ؟ * هيهات از اين خيال فاسد ، هيهات
اى نسخه اصل خوبى و يكتائى * سرچشمه آبروى هر زيبايى
روشن بود از جمال تو هر دو جهان * پنهانى تو ز غايت پيدائى
اى حسن تو مجموعه هر زيبائى * وز هر دو جهان ز عشق تو شيدائى
نگذاشته داغ تو دلى را بىدرد * سوداى تو كرده عالمى سودائى
از نور نبى واقف اين راه شديم * وز مهر على عارف باللّه شديم
چون پيروى نبى و آلش كرديم * ز اسرار حقايق همه آگاه شديم
مهر تو سرشته حق در آب و گل من * جا كرده چو جان به تن در آب و گل من
از مهر على و مهر اولاد على است * محصول دو عالم من و حاصل من
يا رب تو مرا به كردهء زشت مگير * از معصيتم بگذر و طاعت بپذير
چون مهر تو و نبى و اولاد نبى * نزد تو شفاعتم كند ، دستم گير
اى فيض بيا به جانب حق رو كن * اين روى و رياى خلق را يكسو كن
كارى كه به ميزان خدا نايد راست * برهم زن و با جهانيان يكرو كن