كمتر به لحاظ نوع امّت را اختيار نمود . ( البته وهن اين مطلب مخفى نمىباشد ، و لذا مصنّف با « اللّهم . . . » آن را بيان كرده است و در آخر مىفرمايد : فتأمّل ) .
2 - ضرر خودبهخود متوجّه كسى نباشد . در چنين فرضى لازم نيست ضرر وارد بر شخص ديگر را متحمّل شود ، هرچند ضرر ديگرى ، بيشتر باشد . زيرا نفى ضرر ، منّت براى امّت مىباشد ، و معلوم است كه در تحمّل ضرر به خاطر دفع ضرر از ديگرى ( هرچند آن ضرر ، بيشتر باشد ) منّتى نيست .
مثال - اگر كسى در خانه خودش ، چاه فاضلاب حفر كند ، موجب ضرر به همسايه مىشود ( مثل اينكه چاه آب او بو برمىدارد ) در اين صورت كه دوران امر بين ضرر بر خودش و ضرر بر ديگرى است ، لازم نيست به خاطر دفع ضرر بر همسايه ، خودش متحمّل ضرر شود .
و الحمد للّه ربّ العالمين ، پايان نگارش جلد ششم ، پنجشنبه 28 شهريور 1387 ، 17 رمضان المبارك 1429
محمّد على صالحى مازندرانى
شرح كفاية الأصول — صفحة 311
مساهمون: الشيخ اسماعيل الصالحي المازندراني
ص٣١١