بايد دانست كه اين كلمه مصدر و به معناى « حقّا » همانطور كه سيرافى و جوهرى « 1 » مىگويند . نمىباشد ، و ظرف به معناى « أبدا » نيز همانطور كه صاحب الملخص « 2 » مىگويد نمىباشد ، و دليل بر ردّ اين دو نظريه اين است كه اگر حرف نبود بلكه اسم بود ، اوّلا اعراب به آن داده مىشد چون علّت بنا نداشت ، و ثانيا « ال » نيز بر آن داخل مىشد ؛ يعنى اين دو خصوصيت را كه از اختصاصات اسم است بايد دارا مىبود ، در حالى كه هرگز اين كلمه اعراب و « ال » تعريف قبول نمىكند .
هامش
( 1 ) - الصحاح : 2 / 619 .
( 2 ) - همع الهوامع : 2 / 44 .