مواضع مىباشد و از آن مواضع به بعضى از آيات مىتوان اشاره كرد و گفت از اقسام « إلّا » نيست ، آن لفظى كه در مثل اين آيه مذكور در متن است كه بعد از آن فعل مجزوم آمده و مانند :
إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ
« الأنفال / 40 » بلكه اين لفظ مركّب از دو كلمه است :
1 - « إن » شرطيه .
2 - « لا » نافيه .
كه نون به علّت قريب المخرج بودن با لام ، بعد از تبديل آن به لام ، در لام « لا » ادغام شده و « تكن » در آيهء اخير ، و
« فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ »
در آيهء اوّل جواب شرط است .