إلّا حصائد ألسنتهم ، إنّك لا تزال سالما ما سكتّ فاذا تكلّمت كتب لك أو عليك .
يا أبا ذرّ إنّ الرّجل يتكلّم بالكلمة في المجلس ليضحكهم بها فيهوى في جهنّم ما بين السّماء و الأرض .
يا أبا ذرّ ويل للّذي يحدّث فيكذب ليضحك به القوم ويل له ويل له [ ويل له ] .
يا أبا ذرّ من صمت نجا فعليك بالصّدق و لا تخرجنّ من فيك كذبة أبدا ، قلت : يا رسول اللّه فما توبة الرجل الّذي يكذب متعمّدا ؟ فقال : الاستغفار و لصّلوات الخمس تغسل ذلك .
يا أبا ذرّ إيّاك و الغيبة فان الغيبة أشدّ من الزّنا ، قلت : يا رسول اللّه و لم ذاك بأبي أنت و أمّي ؟ قال : لأنّ الرجل يزني فيتوب إلى اللّه فيتوب اللّه عليه ، و الغيبة لا تغفر حتّى يغفرها صاحبها .
شرح
سلامت هستى ، و همينكه زبان به سخن باز كردى آن وقت است كه به سود و يا زيان تو در نامهء عملت بنويسند .
اى ابا ذر براستى كه ( ممكن است ) مرد سخنى را در مجلسى بگويد كه اهل مجلس را بدان بخنداند و ( بخاطر نابجا بودن و نادرستى آن ) همان سخن او را در گودالى از جهنم افكند كه مسافت قعر آن همانند مسافت ما بين آسمان و زمين است .
اى ابا ذر واى به حال كسى كه سخنى به دروغ گويد كه مردم را بخنداند ، واى بر او ، واى او ، واى بر او .
اى ابا ذر كسى كه خموشى گزيند نجات يابد ، و ازاينرو بر تو باد به راستگويى و مبادا دروغى از دهان تو بيرون آيد هرگز ! ابو ذر عرض كرد : توبهء كسى كه عمدا دروغ گويد چيست ؟ فرمود :
استغفار و نمازهاى پنجگانه آن را بشويد .
اى ابا ذر سخت بپرهيز از غيبت كه براستى غيبت از زنا بدتر است ، گويد عرض كردم : اى رسول خدا اين چگونه است پدر و مادرم به فدايت ؟ فرمود : بخاطر آنكه مرد زنا مىكند و سپس به درگاه خدا توبه مىكند و خدا توبهاش را مىپذيرد ، ولى غيبت آمرزيده نشود تا آنكه صاحب غيبت از او درگذرد .