طمعكم فيمن ليس يمهلكم ! فكفى واعظا بموتى عاينتموهم ، حملوا إلى قبورهم غير راكبين ، و أنزلوا فيها غير نازلين ، فكأنّهم لم يكونوا للدّنيا عمّارا ، و كأنّ الآخرة لم تزل لهم دارا . أوحشوا ما كانوا يوطنون ، و أوطنوا ما كانوا يوحشون ، و اشتغلوا بما فارقوا ، و أضاعوا ما إليه انتقلوا . لا عن قبيح يستطيعون انتقالا ، و لا فى حسن يستطيعون ازديادا . أنسوا بالدّنيا فغرّتهم ، و وثقوا بها فصرعتهم .
فسابقوا - رحمكم اللّه - إلى منازلكم الّتى أمرتم أن تعمروها ، و الّتى رغبتم فيها ، و دعيتم إليها . و استتمّوا نعم اللّه عليكم بالصّبر على طاعته ، و المجانبة لمعصيته ، فإنّ غدا من اليوم قريب . ما أسرع السّاعات فى اليوم ، و أسرع الأيّام في الشّهر ، و
شرح
و چگونه در چيزى طمع مىورزيد كه به شما مهلت نخواهد داد . آن مردگانى كه با چشم خود ديدهايد براى عبرت و اندرز شما كافى است .
آنها كه به گورستان برده شدند اما نه اينكه خود بر مركبى سوار شده باشند ، و آنان را در ميان قبر قرار دادند اما بدون اينكه خود بتوانند در آن فرود آيند ، ( بدانسان كه ) گويا آنان از مردم اين گيتى نبودند و عمرى در آن نگذراندند گويا سراى آخرت همواره خانه آنان بوده ، از آنجا كه وطنشان بود ( دنيا ) وحشت نمودند و آنجا را كه از آن وحشت داشتند وطن هميشگى انتخاب كردند ! به چيزهايى خود را مشغول ساختند كه از آنها جدا شدند ، اما آنچه را كه مىبايست به آن برسند تباه ساختند . . .
نه قدرت دارند تا از اعمال قبيحى كه انجام دادهاند بر كنار شوند و نه مىتوانند كار نيكى بر نيكىهاى خود بيفزايند . به دنيا انس گرفتند ، تا آنجا كه مغرورشان ساخت ، و بدان اطمينان نمودند ، تا اينكه بر زمينشان زد .
خداى شما را رحمت كند ! به سوى منازلى كه مأموريد آنها را آباد كنيد و به آنها ترغيب و دعوت شدهايد بشتابيد ؛ بر اطاعت فرمان خداوند و كنارهگيرى از نافرمانى او نعمتهاى او را بر خويش تمام گردانيد ؛ زيرا فردا به امروز نزديك است ، چه ساعات در روز به سرعت مىروند ؟ و چه روزها از ماه به سرعت مىگذرند ؟