الذّهب فيها الفاكهة و الرّيحان .
ثمّ اعلم يا محمّد بن أبى بكر إنّي قد ولّيتك أعظم أجنادي في نفسى أهل مصر فاذا ولّيتك ما ولّيتك من أمر النّاس فأنت حقيق أن تخاف منه على نفسك ؛ و أن تحذر منه على دينك ، فإن استطعت أن لا تسخط ربّك برضى أحد من خلقه فافعل فإنّ للّه عزّ و جلّ خلفا من غيره و ليس في شىء سواه خلف منه ، اشتدّ على الظّالم ، و خذ عليه و لن لأهل الخير و قرّبهم ، و اجعلهم بطانتك و أقرانك ، و انظر إلى صلاتك كيف هى فإنّك إمام لقومك أن تتمّها و لا تخفّفها و ليس من إمام يصلّى بقوم يكون في صلاتهم نقصان إلّا كان عليه ، لا ينقص من صلاتهم شىء ، و تمّمها و تحفظ فيها يكن لك مثل اجورهم و لا ينقص ذلك من أجرهم شيء ، و انظر إلى الوضوء فإنّه من تمام الصلاة ، تمضمض ثلاث مرّات ، و استنشق ثلاثا ، و اغسل وجهك ثمّ يدك
شرح
بهشتى در پيش رويشان با طبقهاى زرّين كه ميوه و گل در آنها است ايستادهاند .
سپس بدان اى محمد بن ابى بكر كه من تو را سرپرست بزرگترين لشكريانم نزد خود يعنى مصريان كردم ، و اين سرپرستى را كه من به تو دادم شايستهء آنى كه از اين منصب بر خويش بيمناك و نگران باشى ، و از آن بر دين و آيين خود برحذر باشى ، اگر بتوانى پروردگار خود را به خاطر خوشنودى أحدى به خشم نياورى اين كار را بكن . زيرا دلدادگى به خداى عزّ و جلّ جاى هر چيز ديگرى را مىتواند پر كند ، امّا هيچچيز ديگرى نمىتواند جاى آن را بگيرد .
بر ستمگر سخت گير و به سختى با آنها برخورد كن ولى براى مردمان اهل خير نرمخو باش و آنها را به خود نزديك كن ، و اطرافيان و نزديكان خود را از ايشان قرار ده .
به نماز خود بنگر كه چگونه است چون تو امام و پيشواى مردم هستى ، و شايسته است كه نمازت را كامل انجام دهى و در آن تخفيف روا ندارى ، و امام جماعتى كه بر مردم در نماز امامت كند چنانچه در نماز مردم نقصانى باشد به گردن او است و اين نقصان به حساب مردم گذارده نشود ، و تو بايد نماز خود را كامل به جاى آورى و بر آن محافظت كنى تا همانند مزد و پاداش آنها از آن تو باشد بىآنكه از پاداش آنها چيزى كم شود .
و به وضوى خود بنگر كه آن نيز موجب اتمام نماز است ، سه بار مضمضه كن و سه بار