باب ششم حكايت 1 ص 299
مرا حاجبى شانهء عاج داد
حكايت 2 ص 300
يكى پرطمع پيش خوارزمشاه
حكايت 3 ص 301
يكى را تب آمد ز صاحبدلان
حكايت 4 ص 301
چه آوردم از بصره دانى عجب
حكايت 5 ص 302
شكم صوفيى را زبون كرد و فرج
حكايت 6 ص 302
يكى نيشكر داشت بر طبقرى
حكايت 7 ص 303
يكى را ز مردان روشنضمير
حكايت 8 ص 303
يكى نانخورش جز پيازى نداشت
حكايت 9 ص 304
يكى گربه در خانهء زال بود
حكايت 10 ص 304
يكى طفل ، دندان برآورده بود
حكايت 11 ص 305
شنيدم كه در روزگار قديم
حكايت 12 ص 306
شنيدم كه صاحبدلى نيكمرد
حكايت 13 ص 306
يكى سلطنتران صاحب شكوه
حكايت 14 ص 308
شنيدم ز پيران شيرين سخن
باب هفتم حكايت 1 ص 312
تكش با غلامان يكى راز گفت
حكايت 2 ص 313
يكى خوب خلق و خلقپوش بود
حكايت 3 ص 314
يكى ناسزا گفت در وقت جنگ
حكايت 4 ص 315
عضد را پسر سخت رنجور بود
حكايت 5 ص 316
شنيدم كه در بزم تركان مست
حكايت 6 ص 317
سفر كرده بودم ز بيت الحرام
حكايت 7 ص 318
يكى پيش داود طائى نشست
حكايت 8 ص 320
زبان كرد شخصى به غيبت دراز