تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢
لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
، « 1 » براى تأليف قلوب نافع است و آيات و سور فوق را بنويسد و بر بازو بندد انشاء اللّه به مقصود نائل مىگردد معجون برش براى سستى و استرخاء اعصاب و ضعف قواى امراض قولنج و دردسر و درد استخوان و بىخوابى و كلّ بادهاى سرد بعلاوه مكيّف است . نسخهء اين برش از قرار مرقوم است : بزرالبنج دو مثقال - فلفل سفيد دو مثقال - فرفيون يك مثقال - عاقر قرها يك سير - زعفران پنج مثقال - افيون ده مثقال - اين اجزاء را نرم سائيده از پارچه بيرون نمايند با دو برابر عسل خمير نمايند در قوطى نموده زير جو گذارند هر چه بيشتر گذارند بهتر است و اثر برش زيادتر خواهد بود . براى قطع نوبه ، سه روز پياپى اين طلسم را بر كاغذ نوشته بلع نمايد - روز اوّل : بسم اللّه تعالى هاروت 999999999 روز دوم : بسم اللّه تعالى ماروت 999999999 روز سوم : بسم اللّه تعالى تتاروت 999999999 . ايضا براى قطع نوبه ، يك ساعت قبل از وقت نوبه بر مغز بادام بنويسد و بخورد . كلمات اين است : بسم اللّه سوما - الرحمن اسوما - الرّحيم ايسوما . نسخه براى محلى كه سوخته باشد : روغن كنجد شش مثقال - موم سفيد يك مثقال - پيه بز يك مثقال - سفيداب قلع يك مثقال ، مرهم نمايند ضماد كنند بسيار مجرّب است جائى كه بسوزد قبل از شستن اگر نفت به آن بمالند ديگر طاول نمىزند و زخم نمى شود . در خواص سياه تخمه در « فتوحات مكّيّه » محى الدين نقل نموده كه مردى بود از اعيان و اشراف مبتلى شد به مرض جذام و اين مرض در وجودش مزمن شد به حدّى كه اطبّا از علاجش عاجز شدند متّفق‌الكلمه گفتند اين مرض قابل علاج نيست . پس او را يكى از اهل حديث گفت چرا مرض خود را معالجه نمىكنى ؟ گفت : اطبّا از معالجهء من عاجز شدند . محدّث گفت : اطبّا ندانستند ؛ زيرا حضرت ختمى مرتبت فرمود : حبّة السّوداء شفاء من كلّ داء ( سياه تخمه دواست براى هر دردى ) و اين مرض يكى از همان دردهاست . او به فرمايش محدّث كه فرمود قدرى سياه دانه و عسل حاضر كن حاضر كرد آن‌ها را مخلوط كرد و از روى صدق اعتقاد به فرمايش پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ، قدرى خورد و مابقى را به
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) ، آيهء 103 .