طعام يك مثقال ، كوفته با پيهء بز يا كوهان شتر سرشته شياف ساخته صبح و شام بردارد غذاى روز نان و پنير و نعناع غذاى شب را چلو ماش مقشّر با زردهء تخممرغ .
و علاج از براى مندمل شدن زخم كه ناسور شده باشد : سم اسب را بسوزانند و با روغن گاو مخلوط نمايند و به زخم بمالند ان شاء اللّه مندمل خواهد شد .
و علاج براى بهبودى سفيدى كه در چشم ظاهر شده از مجرّبات است : سرمهء اصفهانى خوب و چشم چهار مثقال ، اوّل چشم را در ميان بوته بريزند و سرمه را سائيده بالاى آن بريزند و قدرى پيهء بز بالاى آن بريزند و سر بوته را به گل حكمت سخت بگيرند آنگاه بوته را تا سه ساعت در ميان آتش سرگين گاو نهاده تا دواها در جوف آن سوخته گردد پس از آن دواها را بيرون آورده بسايند و استعمال كند .
علاج جهت سوختگى عضو و سرمازدگى آن : سرب را با روغن گاو كه نمك نداشته باشد زياد بسايند پس از آن با زردهء تخممرغ ممزوج نمايند آن را روى كهنهاى كه به اندازهء زخم باشد بمالند و روى زخم گذارند اين عمل را چند مرتبه تكرار كنند ان شاء اللّه بهبودى حاصل شود .
براى علاج كچلى سر اطفال : ماست و روناس و حنا را برابر همديگر مخلوط و سر را بتراشند و مكرّر بر آن بمالند كچلى زائل خواهد شد .
ايضا سم اسب را بسوزانند و خاكستر آن را با روغن زيتون مخلوط نمايند بر سر كچل بمالند كچلى زائل مىشود و مو بيرون مىآورد .
ايضا براى روئيدن مو سپند دانه را بسوزانند و خاكستر آن را با روغن بر سر مالند موى بر آورد هر چند كچلى باشد .
براى عود نور چشم : در كتاب عتيقى كه در كوفه ديده شد نوشته كه اين نسخه در خزانهء حضرت سليمان - على نبيّنا و آله و عليه السّلام - و از آنجا به خزانهء انوشيروان كسرى منتقل شده تا اينكه به حضرت مولى امير المؤمنين عليه السّلام رسيده و اين نسخه صحيح است كه مثل آن يافت نشده . اين است نسخه : توتياى هندى دو درهم ، سرمهء اصفهانى دو درهم ، ملح ( نمك ) اندرانى چهار مثقال ، زعفران نصف قيراط ، كافور يك حبّه ، هليلج پنج دانه ، پس آب روى هليلج ريخته بگذارند تا باد كند و بزرگ شود پس از آن دواها را در آن بريزند و روى آتش نرمى كه تند نباشد بگذارند تا آب آن سه ربعش برچيده شود و يك ربع باقى بماند پس از آن ميان پارچه ريخته آن را تصفيه نمايند و آن سفاله را خشك نموده نرم
گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 414
مساهمون: حسين فاطمى
ص٤١٤