تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يازده رساله ( فارسى ) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
كَيْفَ لَمْ يَظْفُرُوا وَلَوْ بِجَريحٍ * وَيَدُ اللَّيْثِ جُمَّةٌ جُرَحاها انْ تَكُنْ فيهِما شَجاعَةُ قَرْمٍ * فَلِماذا فِي الدّينِ ما بَذَلاها ذَخَراها لِمُنْكَرٍ وَ نَكيرٍ * امْ لِأَجْنادِ مالِكٍ ذَخَراها « 1 »
هامش
( 1 ) ( . ترجمه : گفته است ؛ و خدا خيرش دهد و به او پاداش نيكو بخشد ( كه خوب گفته است ) : آن دو شيخشان به ) ( كدام افتخار كهنه يا نوى دست يافتند ؟ ! دام ارجمندى و كرامت هر چند كم و ناچيز هم باشد به آن دو منسوب گرديده است ؟ اگر به زعم آنان آن دو همچون دو شير عرصه نبرد ! بوده‌اند ، پس كو شكارشان و كدام هماوردى را شكار كرده‌اند ؟ ! چطور حتى يك نفر را مجروح هم نكرده‌اند ! در حالى كه دست شير ! بايد خيلى مجروح بر جاى بگذارد ! اگر در آن دو ، شجاعت و دليرى افراد دلاور وجود داشته پس چرا در راه دين اين دليرى را به كار نگرفتند ؟ ! )