بود و چون خلوت مىفرمود و خوان طعام نزد او مىنهادند خدمتكاران خود را تمام بر سر سفره مىطلبيد حتى دربان و ميراخور خود را و با آنها غذا ميل مىنمود و عادت آن جناب آن بود كه شبها كم مىخوابيد و بيشتر شب را بيدار بود و روزه بسيار مىگرفت و روزهء سه روز از هر ماه كه پنجشنبه اوّل ماه و پنجشنبه آخر ماه و چهارشنبه وسط ماه باشد از او فوت نشد و مىفرمود : روزهء اين سه روز برابر با روزه دهر است و آن حضرت كثير المعروف بود و در پنهانى صدقه بسيار مىداد و بيشتر صدقات آن جناب در شبهاى تاريك بود ، پس اگر كسى ادّعا كرد كه مثل آن حضرت را در فضل ديده است او را تصديق نكنيد .
شب پانزدهم [ از ماه ذىالقعده ] شب بسيار مباركى است خداوند نظر مرحمت مىفرمايد بر بندگان مؤمن خود و كسى كه در اين شب به طاعت حق تعالى مشغول باشد
از براى او اجر صد نفر سائح « 1 » كه خدا را طرفة العين ( و چشم بهم زدنى ) معصيت نكرده باشند خواهد بود ، چنانكه در روايت نبوى است . پس اين شب را غنيمت شمار و مشغول كن خود را به طاعت و عبادت و نماز و طلب حاجات از خدا زيرا روايت شده كه هركس در اين شب حاجتى را از خداوند تعالى ، درخواست كند به او داده خواهد شد .
روز بيست و سوّم : [ در اين روز ] در سال 203 ه - ق ( دويست و سه ) بنابر قولى شهادت حضرت امام رضا عليه السّلام واقع شد
، و زيارت آن حضرت از نزديك و دور سنّت است . قال السيّد بن [ طاووس ] فى الاقبال و رأيت فى بعض تصانيف اصحابنا العجم رضوان اللّه عليهم انّه يستحبّ ان يزار مولينا الرّضا عليه السّلام يوم ثالث عشرين من ذى القعدة من قرب او بعد ببعض زياراته
هامش
( 1 ) . سائح : روزهدار ملازم با مسجد . منه ره .