المعروفة او بما يكون كالزّياره من الرّوايه بذلك . « 1 »
شب بيست و پنجم : [ اين شب ] شب دحو الارض ( يعنى پهن شدن زمين از زير خانه كعبه ) است
و از ليالى شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل مىشود و برخواستن براى عبادت در آن اجر فراوان دارد و از حسن بن على وشّا روايت است كه گفت : من با پدرم در خدمت امام رضا عليه السّلام شام خورديم در شب بيست و پنجم ماه ذىالقعده پس فرمود :
امشب حضرت ابراهيم عليه السّلام و حضرت عيسى عليه السّلام متولد شدهاند و زمين از زير كعبه پهن شده است پس هركه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد و به روايت ديگر ، فرمود : در اين روز حضرت قائم عليه السّلام قيام خواهد نمود .
روز بيست و پنجم : روز دحو الارض است
و يكى از آن چهار روزى است كه در تمام سال به فضيلت روزه [ گرفتن ] ممتاز است و روزهاش مثل روزه هفتاد سال است و هركه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت سپرى كند براى او عبادت صد سال نوشته شود و از براى روزهدار اين روز ، هرچه در ميان آسمان و زمين است استغفار كند و اين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع براى ذكر خدا در اين روز اجر بسيارى است و براى اين روز به غير از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دو عمل وارد شده است : 1 - نمازى كه در كتب شيعه قميّين روايت شده است و آن دو ركعت است در وقت چاشت كه در هر ركعت بعد از حمد پنج مرتبه
هامش
( 1 ) . يعنى سيد بن طاووس در كتاب اقبال فرموده : در بعضى از تأليفات اصحاب عجم ما - كه رضوان خدا بر آنان باد - ديدم كه مستحبّ است كه زيارت شود آقاى ما امام رضا عليه السّلام در روز بيست و سوم ذىالقعده از دور يا نزديك به بعضى از زيارتهاى معروف يا آنچه كه شبيه زيارت باشد با همان روايت .