مسلم بن عقيل خود را در كوفه ظاهر كرد و ياران خود را امر به خروج فرمود و در همان روز بعينه عمرو بن سعيد العاص با جماعت بسيارى به بهانه حج به مكّه آمدند و از طرف يزيد مأموريت داشتند كه امام حسين عليه السّلام را در مكّه معظمه ، در هر حالى كه باشد بگيرند و به نزد يزيد ببرند و يا آنكه او را به قتل رسانند ، بناچار امام حسين عليه السّلام احرام حج را به عمره عدول فرمود و طواف خانه و سعى ما بين صفا و مروه را بجاى آورد و محلّ شد و به طرف عراق حركت كرد . و ابن عبّاس گفته كه پيش از حركت به سوى عراق در كعبه ايستاده بود و دست جبرئيل در دست او بود و جبرئيل به مردم ندا مىكرد كه : هلمّوا الى بيعة اللّه . [ يعنى به سوى بيعت با خداوند بشتابيد ] .
شب نهم [ ذى الحجّه ] [ اين شب ] از ليالى متبركّه و شب مناجات با قاضى الحاجات است و توبه در آن شب مقبول و دعا در آن مستجاب است
و كسى كه آن شب را به عبادت به سر آورد اجر صد و هفتاد سال عبادت داشته باشد و از براى آن شب چند عمل است :
1 - بخواند [ دعاى ] : اللّهمّ يا شاهد كلّ نجوى . . .
2 - بخواند آن تسبيحات عشر را كه سيّد ذكر كرده . 3 - بخواند دعاى « اللّهمّ من تهيّا و تعبّا » را كه در روز عرفه و شبهاى جمعه نيز وارد است . 4 - زيارت كند زمين كربلا را و بماند در آنجا تا روز عيد تا آنكه از شرّ آن سال نگاه داشته شود .
روز نهم : روز « عرفه » از اعياد عظيمه است
اگر چه به اسم عيد ناميده نشده است و روزى است كه حق تعالى بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود خوانده و موائد جود و احسان خود را براى آنها گسترده است و از براى آن [ روز ] اعمالى چند است :
1 - غسل 2 - زيارت امام حسين عليه السّلام و اگر كسى توفيق يابد كه در اين روز در زير