و لاحق گردد ، بنابراين ، منتخبى از آن را از لغت عربى ، به زبان فصاحت نشان فارسى ، به عبارتى در غايت وضوح نقل نموده ، صفحهء تسويدش را رقم زد همت و نيت اختتامش را ، كه وسيلهء ظهور دعاى ( دوام ) « 1 » دولت ابد پيوند ( است ) « 2 » زيب روزگار اخلاص نهمت « 3 » خود ساخته ، به تحفهء رضويه موسوم گردانيد .
و آثار خجسته انوارش را تحفهء مجلس بهشت اساس و هديهء محفل گردون مساس شاه جمجاه ملائك سپاه ، مظهر لطف إله ، جهاندار جهانپناه ، شاهنشاه عالم و فرمانفرماى اعظم ، برازندهء اورنگ ظل اللّهى و مورد عنايات نامتناهى ، خلاصهء دودمان آفرينش ، چشم جهان گيتى آرايش ، منتهاى مطلب سير اجرام و افلاك ، قصوى مقصد دور روزگار سعادت انسلاك ، احيابخش سلسلهء عدالت و انتصاف ، جوهر تيغ ظلمزدايى و اعتساف ، مركز دايرهء سلطنت و اجلال ، مربى ارباب فضل و كمال ، كف همتش مفسر سورهء الرحمن ، و ذات كاملش موضوع معنى
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ ،
« 4 » به رسايى عدلش دست تعدى كوتاه ، و به جهانگيرى داعيهاش اقبال خرمى بنده استاده به درگاه ، سايهء مرحمتش پر و شخص خطاپوشى ، و معنى رأفتش افسر گوهرآگين حرف گناهبخشى ، قطرهء جودش دريانوال ، و رشحهء همتش ابر گوهربار بر مزرع آمال ، شرع نبوى را كشور بخش رواج ، و امر « 5 » الهى را به فرق فرمانبر دارى تاج ، از آغاز اهتزاز عقل هيولانى به والاخردى قبلهء كامل نظران ، و به انجام ساز و برگ هوشمندى ، در نور رسيدگى
هامش
( 1 ) . از نسخهء ج ، د .
( 2 ) . از نسخه ج ، د ، ه .
( 3 ) . نهمت : همت و اهتمام در رسيدن به مقصود ، مخصوصا مقصودى معنوى ( فرهنگ معين ، ج 4 ص 4872 ) .
( 4 ) . النحل ، آيهء 90 .
( 5 ) . نسخهء ب ، د : « اوامر » بدل « و امر » .