و بدان اى انسان كه مدار كار آخرت بر عمل است و كار بآرزوهاي تو راست نيايد
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً
« 1 »
[ اگر از معتقدانى پس در آيات فرستاده شده از طرف او تامل كن ]
اى عزيز دعوى تو آن بود كه به خدا ايمان دارى و سخن خداى را دروغ نميداني و تكذيب خدا نميكنى پس تامل كن درايتهاى گذشته يك بيك كه بلا شك و شبهه
هامش
( 1 ) - كار بر وفق آرزوى شما و آرزوى اهل كتاب نيست يعنى هيچ كارى بارزو برنيايد بيت- بارزو و هوس برنيايد اين معنى * باب ديده و خون جگر تواند بود -هركسى كار بد بكند جزا داده خواهد شد بان و نيابد براى خود بجز خداى تعالى هيچ دوست و يارىدهندهء و هركه بجاى آرد از كارهاى شايسته از مرد يا زن و او داراى ايمان باشد ( چه عمل بدون ايمان اعتبار ندارد ) پس آنها كه كارهاى شايستهكنندهاند داخل بهشت شوند و به مقدار يك نقير كه بر پشت دانه خرما باشد مورد ظلم و ستم نميگردند