وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
« 1 » و ترا اى انسان شربت مرگ خواهم چشانيد
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ *
« 2 » و بعد از موت ترا زنده خواهم كرد
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ
« 3 »
و بعد از زنده كردن اى انسان ترا حساب لازم است كه مثقال درهء عمل تو از ما پنهان و پوشيده نيست همه را خير و شر حساب خواهيم كرد .
هامش
( 1 ) نيافريدم پريان و آدميان را مگر براى اينكه بشياسند و بپرستند مرا
( 2 ) هر نفس چشنده مرك است
( 3 ) و دميده شود در صور پس ناگهان ايشان از گورها بيرون آمده بسوى پروردگار خويش بشتابند و چون برانگيخته شوند گويند اى واى بر ما كى برانگيخت ما را از كورهاى ما آرى اين همانست كه وعده داده بود خداى تعالى و راست گفتند پيغمبران