كلام - 8 بايد دليل روشنى اقامه كند « سخنى است كه امام در باره زبير فرموده ( 54 . ) زبير خيال مىكند كه بيعتش تنها با دست بوده نه با دل ! ، پس او اقرار به بيعت مى - كند ، ولى مدعى است كه با قلب نبوده است ، بنا بر اين بر او لازم است ، بر اين ادعا دليل روشنى بياورد و گرنه بايد به بيعت خود باز گردد و به آن وفادار باشد . ( 55 . ) كلام - 9 از جمله سخنان ديگر امام ( ع ) است : « كه در آن موقعيت خود و دشمنان را توصيف كرده است كه گفته مىشود منظور مخالفان جنگ جمل هستند » .
اول كردار آنگه گفتار : ( طلحه و زبير و پيروان آنها ) در آغاز رعد و برقى نشان دادند اما پايانش چيزى جز سستى و ناتوانى نبود ، ولى روش ما به عكس آنها بود ، ما تا كارى انجام ندهيم رعد و برقى نداريم ، و تا نباريم سيلابهاى خروشان به راه نمىاندازيم ، برنامهى ما عمل است نه سخن ! ( 56 . ) خطبه - 10 « از سخنان آن حضرت است » كه منظور از آن شيطان يا جمعيت خاصى است آگاه باشيد ! شيطان حزب خويش را گرد آورده ، و سواره و پيادگان لشكر خود را فرا خوانده است ( اين لشكر او ) اما من آگاهى و بينش و بصيرت خود را همچنان همراه دارم ، من حقيقت را بر خود مشتبه نساختهام و بر من مشتبه نيز نشده است .
به خدا سوگند ! گردابى براى آنها فراهم سازم كه جز من كسى نتواند آن را چاره كند ( و در آن سرانجام غرق شوند ) و هرگز از آن بيرون نيايند و ( آن عده ) كه از آن بيرون آيند براى هميشه بازگشت بچنين صحنهاى را فراموش كنند ! .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٧