آفرينش آدم : سپس خداوند مقدارى خاك از قسمتهاى سخت و نرم زمين ، و خاكهاى مستعد ، شيرين و شوره زار آن گرد آورد و آب بر آن افزود تا گلى خالص و آماده شد ، و با رطوبت آن را بهم آميخت تا به صورت موجودى چسبناك در آمد ( 12 . ) ، و از آن صورتى داراى اعضاء و جوارح پيوستگيها ، و گسستگيها آفريد ، آن را جامد كرد تا محكم شود و صاف و محكم و خشك ساخت تا وقتى معلوم و سرانجامى معين . و آن گاه از روح خود در او دميد ، پس به صورت انسانى داراى نيروى عقل كه وى را به تكاپو مىاندازد در آمد ، و داراى افكارى كه به وسيله آن در موجودات تصرف نمايد . به او جوارحى بخشيد كه به خدمتش پردازد و ابزارى عنايت كرد كه وى را به حركت آورد ، نيروى انديشه ، به او بخشيد كه حق را از باطل بشناسد ، و همچنين ذائقه ، شامه و وسيله تشخيص رنگها و اجناس مختلف در اختيار او قرار داد ، او را معجونى از رنگهاى گوناگون و مواد موافق و نيروهاى متضاد و اخلاط مختلف : حرارت ، برودت ، رطوبت ، و يبوست و ناراحتى و شادمانى ساخت . سپس خداوند از فرشتگان خواست كه وديعه الهى و عمل به پيمانى را كه با او داشتند ، در مورد سجود در برابر آدم و خضوع به عنوان بزرگداشت او ، اداء نمايند آنجا كه فرموده است :
« براى آدم سجده كنيد ! پس آنها همه سجده كردند ، مگر ابليس ! » « 1 » ( 13 . ) و همدستانش كه كبر و نخوت آنان را فرا گرفت ، و شقاوت و بدبختى بر آنان غلبه نمود ، به آفرينش خود از آتش افتخار نمودند ، و به خلقت آدم از گل و خاك توهين كردند ، پس خداوند براى اين كه آزمايشش كامل شود ، و وعدهاى كه به وى داده منجز گردد ، به او مهلت عطا كرد و فرمود : « تا روز معلوم مهلت داده شدى »
هامش
( 1 ) بقره - 34