4 - نسخهء ديگرى از نهج البلاغة در كتابخانهء « الفاضل خانه » ( كه كتابهاى آن به كتابخانه امام على بن موسى الرضا ( ع ) منتقل شده ) در مشهد به خط محمد ابن محمد احمد نقيب موجود بوده چنان كه در « الذريعة » آمده است و تاريخ آن 544 مىباشد و شايد همان نسخهاى باشد كه علامه امينى آن را مشاهده كرده است .
5 - نسخهاى كه شيخ آقا بزرگ تهرانى نزد سيد محسن كشميرى در بغداد ديده است و تاريخ آن 525 هجرى مىباشد .
6 - نسخهاى كه خودم ( صاحب مصادر ) در كتابخانه « متحف العراقى » در بغداد تحت شماره 356 مخطوطات ديدم . در پايان آن با خط سرخ نوشته شده بود :
محمد بن سعيد ابن حسين عامرى روز جمعه 12 شعبان سال 565 نوشتن آن را به اتمام رسانيد .
بنا بر اين نسخههائى كه هم اكنون در دست ما است درست مطابق نسخه مرحوم سيد رضى است براى آشنائى كامل با آنچه نوشتهايم به كتاب « مصادر نهج البلاغه و اسانيده » جزء اول مراجعه فرمائيد .
شرحهاى نهج البلاغه در پايان لازم است يادآورى شود كه تا حال حدود يك صد شرع و ترجمه و كتاب حول نهج البلاغه نوشته شده است كه ما بتعدادى از مهمترين آنها اشاره مىكنيم :
1 - « اعلام نهج البلاغه » :
نوشته على بن ناصر معاصر شريف رضى كه نخستين و قديميترين شرح بر نهج البلاغه است .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 31
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣١