« با نيكان آنها به نيكى رفتار كنيد و از بدكاران آنها درگذريد » گفتند : اين سخن چگونه انصار را محكوم مىسازد ؟
امام فرمود : اگر حكومت و زمامدارى مربوط به آنان بود ، توصيه كردن در بارهء آنها به ( مهاجران ) معنى نداشت .
سپس فرمود : پس قريش چه گفتند ؟ پاسخ دادند كه : قريش استدلال كردند كه ما از درخت رسالتيم ! « امام ( ع ) فرمود :
« به درخت استدلال كردند اما ميوهاش را ضايع ساختند و فراموش كردند » ! كلام - 68 : « از سخنانى است كه امام پس از آنكه فرمان حكومت مصر را به محمد بن ابى بكر بخشيد و او در صحنهء مبارزه با دشمن مغلوب و كشته شد ايراد فرموده است » ( 169 . ) من مىخواستم « هاشم ابن عتبه » را زمامدار مصر كنم ، اگر وى را براى آن سامان انتخاب كرده بودم ميدان را براى آنها خالى نمىگذارد ، و به آنها فرصت نمىداد .
ولى نه اين كه بخواهم از محمد پسر ابو بكر ، مذمت كنم ، چه اين كه او مورد علاقه و محبت من بود و در دامنم پرورش يافته بود .
كلام - 69 : « از سخنانى است كه امام ( ع ) در ملامت و مذمت بعضى از يارانش فرموده است » ( 170 . ) چه اندازه با شما مدارا كنم ! همچون مدارا كردن با شتران نوبارى كه از سنگينى بار پشتشان مجروح گرديده . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٥