( اينها همه ) در برابر ثوابى كه من برايتان انتظار دارم و عقابى كه از آن بر شما وحشتناكم ، كم است .
به خدا سوگند اگر دلهايتان آب شود ، و از چشمهايتان از شدت شوق به خدا و يا از ترس او خون جارى گردد ، سپس تا پايان دنيا زنده بمانيد ، و تا آنجا كه مىتوانيد در اطاعت فرمان حق كوشش كنيد باز هم اين اعمال شما در برابر نعمتهاى بزرگى كه خداوند به شما داده ، مخصوصا نعمت « ايمان » چيز قابل ملاحظهاى نيست ( بنا بر اين از اعمال خود مغرور نشويد و كارهاى نيك خود را زياد نپنداريد ) خطبه - 53 : « از خطبههائى است كه امام ايراد فرموده و در آن از قربانى در منى سخن به ميان آورده است » ( 150 . ) كمال قربانى در آن است كه گوش و چشمش سالم باشد ، هر گاه گوش و چشم سالم بود قربانى ، كامل و تمام است ، گر چه شاخش شكسته باشد و با پاى لنگ به قربانگاه آيد .
سيد رضى مىگويد : منظور از « منسك » در اينجا قربانگاه است .
خطبه - 54 : « از خطبههائى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده است » ( 151 . ) « يا جنگ و يا كفر » ؟ ! ( هنگام بيعت با من ) مردم همانند شتران تشنه كامى كه به آب برسند و ساربان رهاشان ساخته باشد ، و عقال از آنها برگيرد ، بر من هجوم آوردند . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٩