زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 98

روايت نقل مىكنند . اين افراد از علماى عامه هستند كه بعضى از آنان به فيض محضر امام باقر رسيده‌اند ، و بسيارى از علماى اهل تسنن اقرار دارند كه حضرت ، بزرگترين عالم زمان خويش بوده است . حتى حكم بن عتيبه يكى از علماى بسيار بزرگ عامه در تفسير اين آيه شريفه : ان‌َّفي ذلِكَ لَآياتِ لِلْمُتَوَسِّمِينَ « 1 » گفته است : « وَاللّه‌ِمُحَمَّدُ بْنُ عَلِيّ مِنْهُم . » ؛ يعنى : به خدا قسم محمد باقر از متوسمين است . عبدالله بن عطا كه او نيز از علماى عامه است ، مىگويد : مَارَايْتُ الْعُلَمَاءَ . عِنْدَ احَدٍ اصْغَرُ عِلْماً مِنْهُم عِنْدَ ابِي جَعْفَرٍ لَقَدْ رَايْت‌ُالْحِكَم‌َبْنَ عُتَيْبَةِعِنْدَهُ كَانَّهُ مُتَعَلَّمُ . « 2 » « نديدم دانشمندان را كه نزد كسى چنين خويش را كوچك پندارند كه نزد امام باقر كوچك بودند . حكم بن عتيبه نزد امام باقر فقط يك شاگرد بود . » خواص اصحاب امام باقر و همچنين افرادى كه از او روايت نقل مىكنند ، بيشتر از چندين هزار نفرند . ولى افراد فوق‌العاده مبرزى در ميان آنها وجود دارند كه جداً بايد گفت فخرشيعه هستند . اجماع شيعه براين است كه در ميان اصحاب رسول الله و تابعين آنها كه شاگردان اصحاب هستند و آن شش نفر عبارتند از : زراره معروف ، الخربوز ، ابوبصير ، فضيل بن يسار ، محمدبن مسلم و يزيد بن معاويه ، كه يكى از آنها مثل محمدبن مسلم سى هزار روايت از امام باقر روايت كرده ، « 3 » و مىگويد اين روايات از اسرار است كه به كسى نبايد بگويم . » امام باقر دو امتياز عالى علاوه بر امتيازهايى كه براى ائمه ( ع ) وجود