اسم مبارك آن بزرگوار محمد ، و لقب مشهور او باقر است كه حضرت رسول ( ع ) آن حضرت را طى رواياتى به اين لقب ملقب فرمود . « 1 » كنيهء مشهور آن حضرت ، ابى جعفر و عمر مبارك ايشان مثل عمر بزرگوار و جد بزرگوارشان حسين ( ع ) پنجاه و هفت سال بود . در اول رجب المرجب سال پنجاه و هفت ه . ق ، متولد شد و در سال 114 از هجرت « 2 » به دست ابراهيم‌بن‌وليد و به دستور هشام‌بن‌عبدالملك مسموم و شهيد گرديد . سه ساله بود كه حماسهء كربلا واقع شد و آن بزرگوار كربلا را مشاهده فرمود . بعد از حماسهء كربلا ، سى و چهار سال با پدر بزرگوار خود ، زندگى پرتلاطمى را پشت سر نهاد . مدت امامت آن حضرت تقريباً نوزده سال بود . « 3 » امام باقر دو امتياز در ميان ائمه ( ع ) دارد . او جدد پدرى ايشان امام حسين ( ع ) و جد مادرى آن حضرت امام حسن ( ع ) است . از اين جهت در حق ايشان گفته شده : « عَلَوِيٌّ مِنْ عَلَوِبَّيْنِ وَ فاطِمّيٌ مِنْ فاطِمَيَّيْنِ و هاشِمّيٌ مِنْ