زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 166

عسكرى مىگويد : « حضرت عسكرى مردى بود عالم ؛ زاهد ؛ باتقوا ؛ باوقار و سكينت ؛ با عفت و حيا و شرافت و با ابهت . ابهت او در دل همه حتى خلفا ، وزرا ، سردمداران ، جايگزين بود . از اين جهت نزد آنان قدر و منزلت و عظمتى داشت . روزى پيش پدرم - وزير خلفا و همه كارهء آنان - نشسته بودم كه به او خبر دادند ابن‌الرضا آمد . پدرم او را استقبال كرد و دستش را بوسيد . او را به جاى خود نشانيد و مانند يك بندهء ذليل در مقابل او نشست . چون آن بزرگوار رفت ، از پدرم سؤال نمودم كه اين آقا چه كسى بود ؟ پدرم گفت : كسى در اين جهان استحقاق خلافت ندارد جز او ! مردى است عالم ، زاهد ، داراى صفات انسانى و بالاخره يك انسان كامل ، چنانچه پدر او نيز چنين بود . « 1 » نظير اين كلمات از گفتار دشمن فراوان است ، ولى فقط حرف است و در آن فايده‌اى نيست . از امتيازهايى كه براى حضرت عسكرى نقل شده و خودى و بيگانه به آن اقرار دارند ، ابهت حضرت عسكرى است . گرچه در تاريخ ذكر شده است كه همهء اهل‌بيت داراى ابهت خاصى بوده‌اند ؛ چنانچه گذشت كه فرزدق دربارهء امام سجاد ( ع ) در نزد هشام گفت : يغْضِى حَياءً وَ يغْضَى مِنْ مَهَابَتِهِ فَلَايكَلَّمُ الَّا حِينَ يبْتَسِمُ . چشم فرو مى بندد به جهت حيايى كه دارد و چشم ، فرو بسته مىشود در مقابل او به جهت مهابت و ابهتى كه دارد ، و مخاطب نمىشود جز وقت تبسم او . و دربارهء اميرالمؤمنين ( ع ) نظير آن گذشت ؛ ولى حضرت عسكرى ابهتى فوق‌العاده داشته‌اند . چنانچه گفته شد همهء خلفاى زمان ايشان ، همهء سردمداران ، همهء كارگردانهاى خلافت در مقابل ايشان متواضع و از ايشان حساب مىبردند . ابهت و شخصيت حضرت حسن ( ع ) ، همهء آنان را به