اسم آن بزرگوار موسى و لقب مشهور او كاظم ، عبد صالح ، عالم و باب‌الحوايج ؛ و كنيهء مشهور ايشان ابوالْحَسَنِ الْأوَّلِ است . عمر آن بزرگوار تقريباً پنجاه و چهار سال بود . « 1 » در هفتم صفر سال 128 هجرى متولد شد « 2 » ، و در بيست و پنجم رجب سال 183 « 3 » به دست سندى بن شاهك و به دستور هارون الرشيد لَعْنَة اللّهِ عَلَيهِ مسموم و به درجهء رفيع شهادت نايل گرديد . « 4 » مدت امامت آن بزرگوار ، مثل پدر بزرگوارشان سىوچهار سال است ، و در اين مدت غالباً يا زندان و يا در تبعيد بوده است . آن حضرت در ميان مردم نفوذ كامل داشت و هميشه در حال مبارزه با دشمن بود و دشمن نيز فوق‌العاده از ايشان بيمناك بود . دشمن از ترس مىخواست ايشان را در سكوت به خاك بسپارد كه پروردگار عالم چنين نخواست و آن بزرگوار با تجليل خاصى به خاك سپرده شد . چنانچه موقع مرگ ، بسيارى از قضات و علما و بزرگان را جمع كردند تا شهادت دهند كه حضرت به مرگ طبيعى از