الفصلُ الخامِس وَ الأربعون در امام جعفر صادق عليه السلام
بدان كه پدر آن حضرت ، امام محمّد باقر عليه السلام و مادرش امّ فروه ، دخترِ قاسم بن محمّد بن ابى بكر است ، اسمَش جعفر ، و كنيهاش ابوعبداللَّه ، و لقبش صادق است ؛ قطب راوندى روايت كرده كه : از حضرت امام زين العابدين عليه السلام پرسيدند كه : امام بعد از تو كيست ؟ فرمود : محمّد باقر ، علم مرا مىشكافد شكافتنى . پرسيدند كه : امام بعد از او كيست ؟ فرمود : جعفر ، كه نام او در نزد اهل آسمان صادق است . گفتند : چرا بخصوص او را صادق مىنامند و حال آنكه همهء شما صادق و راستگو هستيد ؟ ! فرمود كه : پدرم مرا خبر داد از پدرش از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه آن حضرت فرمود : چون متولّد شد فرزند من ، جعفر بن محمّد بن على بن الحسين عليهم السلام ، او را صادق بناميد زيرا كه [ در نسلِ ] پنجم از فرزندان او ، [ شخصى ] جعفر نام خواهد داشت و دعوى امامت خواهد كرد به دروغ و از روى افترا به خدا ، و نزد خدا جعفر كذّاب و افترا گوينده بر خدا است . پس سيّدِ سجّاد عليه السلام گريست و فرمود كه : گويا مىبينم جعفر كذّاب را كه برانگيخته است خليفهء جور زمان خود را بر تفتيش و تفحّص امام غايب ( يعنى حضرت صاحب الامر ، عليه و على آبائه صلوات اللَّه و سلامه ) « 1 » .
روى أبوهريرة قال : انّ الحسين عليه السلام دخل على رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ، فأخذهُ وَ قبّله و قال :
أنتَ الإمام بن الإمام أبو الأئمّة التّسعة ، قال إبنُ مسعود : مَن هُم يا رسولاللَّه ( صلى الله عليه و آله ) ؟ قال :
يخرج مِن صلبِ إبني هذا ولدٌ مباركٌ سمى جدّه علَيهِ سيماءُ العبّاد و نورُ الزّهّاد و يخرج مِن صلبهِ مَن إسمهُ إسمي و يشبهني في خلقِهِ يبقرُ العلمَ كلّهُ و ينطقُ بِالحقِّ و يخرجُ مِن صلبهِ كلمةُ الحقّ و لسانُ الصّدق جعفر ، الرّاد عليه كالرّادّ عَلَيّ . . . الحديث « 2 » . يعنى :
هامش
( 1 ) - ( ضمن روايتى طولانى ) بحار 36 / 386 ب 44 ح 1 و 50 / 227 ب 6 ح 2 ؛ كمالالدين 1 / 319 ب 31 ح 2 .
( 2 ) - بحار 36 / 312 ب 41 ح 158 ؛ الصراطالمستقيم 2 / 140 ؛ كفايةالاثر / 81 .