و آن حضرت پنجاه و هفت سال عمر نموده ، بالاخره در مدينهء منوّره به امر هشام بن عبدالملك « 1 » يا ابراهيم بن وليد بن عبدالملك « 2 » مسموم ، و به درجهء رفيع شهادت فايز شده ، در قبرستان بقيع ، در جايى كه پدر بزرگوارش و عمّ پدر بزرگوارش مدفون بودند در قبّهء عبّاس بن عبدالمطّلب مدفون گرديد .
و منقول است كه آن حضرت را به همان قبرى كه پدرش مدفون بود گذاشتند نه به قبر عليحدة « 3 » ؛ و اين معنى اندك مستبعد است « 4 » ؛ چه موهم نبش است و نبش در قبور مجوّز نيست مگر آنكه گوييم حكم ائمّه عليهم السلام مُستثنى باشد ، يا آنكه نبش نشده بلكه قدرى براى او از آن قبر حفر كرده باشند و به اصل قبر نرسيده باشند .
بكاء به آن حضرت عليه السلام : سيّد بن طاووس روايت كرده است كه ائمّهء طاهرين عليهم السلام فرمودهاند : هر كه در مصيبت ما بگريد و صد كس را بگرياند پس بهشت براى او است ، و هر كه بگريد و پنجاه كس را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه بگريد و چهل نفر را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه بگريد و سى كس را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه بگريد و بيست كس را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه بگريد و ده كس را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه بگريد و يك كس را بگرياند بهشت از براى او است ، و هر كه خود را به گريه بدارد بهشت از براى او است « 5 » .
ابن بابويه و ديگران به سند موثّق از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كردهاند كه : هر كه به ياد آورد مصيبت ما را و بگريد بر آنچه وارد شده به ما از محن و مصايب ، با ما باشد در درجهء ما در روز قيامت ، و كسى كه به ياد ديگران آورد مصيبت ما را پس بگريد يا
هامش
( 1 ) - ( به امر هشام ) : بحار 46 / 217 ب 1 ح 19 .
( 2 ) - ( به امر ابراهيم ) بحار 46 / 217 ب 1 ضمنح 15 و ذيلح 19 .
( 3 ) -
( 4 ) - مُسْتَبْعَد است : بعيد است ، دور است از واقع . لغت نامه .
( 5 ) - ( با اندكى تغيير ) بحار 44 / 288 ب 34 ذيلح 27 ؛ لهوف / 10 .