اوّل اينكه از انعام ثلثه ( شتر يا گاو يا گوسفند و بز ) بوده باشد .
دوّم ، اگر گوسفند باشد ، بايد زياده بر شش ماهه باشد ( بلكه بر هفت ماهه ، بنابر احوط ) ، و بز يك سال را تمام كرده باشد ، و گاو مثل بز است ، و شتر بايد پنج سالش تمام باشد .
سيُّم ، تامُّ الخلقة « 1 » [ باشد ] « 2 » ؛ يعنى كور و شل و مريض و شاخ شكسته نباشد كه از مغز شاخش چيزى افتاده باشد ( اگر از پوست شاخ چيزى بيفتد عيب ندارد ) ، و از گوشش چيزى نيفتد ، و شقِّ « 3 » ثُقَب « 4 » عيب ندارد ، و دم بريده و بى دندان نباشد ، و بسيار لاغر و خصى نباشد ( خصى آن است كه خايهاش را بيرون كرده باشند ) .
و مستحبّات قربانى چند چيز است :
اوّل ، فربهى آن .
دوّم ، سياهى چشم و زانو و زير دم .
سيُّم ، حاضر كردن او در عصر عرفه به عرفات .
چهارم ، مادّه بودن شتر و گاو ، و نر بودن گوسفند و بز .
پنجم ، در وقت ذبح ، خواندن دعاى : « وَجَّهتُ وَجهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّمواتِ وَ الأرضَ حَنيفاً مُسلِماً وَ ما أنَا مِنَ المُشرِكين إنَّ صَلوتي وَ نُسُكي وَ مَحيايَ وَ مَماتي للَّهِ رَبِّ الْعالَمين لا شريكَ لَهُ وَ بِذلكَ امِرتُ وَ أنَا مِنَ المُسلِمين اللَّهُمَّ مِنكَ وَ لَكَ بِسمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ أكبرُ » ، پس نحر يا ذبح كند و بگويد : « اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنّي » « 5 » .
ششم ، قربانى را سه قسمت كردن : يكى براى خود و عيال خود ، و يكى هديه براى مؤمنين ، و ديگرى را به فقرا دهد .
هامش
( 1 ) - تامُّ الخِلقَة : ( در اينجا ) حيوانى كه تمام اجزاى آن كامل و سالم باشد . م .
( 2 ) - عبارت متن « شود » . م .
( 3 ) - شَقّ : شكافتن ، دريدن . لغت نامه .
( 4 ) - ثُقَب : جمع ثُقْبَة : سوراخ . لغت نامه .
( 5 ) - ( دعاهاى بند پنجم ) كافى 4 / 498 بابالذبح ح 6 ؛ الفقيه 2 / 503 بابالذبح ح 3084 ؛ الفقيه 2 / 549 الذبح ؛ التهذيب 5 / 221 ب 16 ح 85 ؛ وسايل 14 / 152 ب 37 ح 18849 و 14 / 207 ب 6 ضمنح 18997 ؛ بحار 96 / 279 ب 50 ضمنح 9 ؛ الاقبال / 450 ؛ مصباحالمتهجّد / 702 .