وِزْري الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي بَلَّغَني بَيْتَهُ الْحَرامَ اللَّهُمَّ إنِّي اشْهِدُكَ أنَّ هذا بَيْتُكَ الْحَرامُ الَّذي جَعَلْتَهُ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أمْناً مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمينَ اللَّهُمَّ إنَّ الْعَبْدَ عَبْدُكَ وَ الْبَلَدَ بَلَدُكَ وَ الْبَيْتَ بَيْتُكَ جِئْتُ أطْلُبُ رَحْمَتَكَ وَ أؤُمُّ طاعَتَكَ مُطيعاً لأمْرِكَ راضِياً بِقَدَرِكَ أسْئَلُكَ مَسْئَلَةَ الْفَقيرِ إلَيْكَ الْخائِفِ لِعُقُوبَتِكَ اللَّهُمَّ افْتَحْ لي أبْوابَ رَحْمَتِكَ وَ اسْتَعْمِلْني بِطاعَتِكَ وَ مَرْضاتِكَ » « 1 » .
پس خطاب به كعبه كرده بگويد : « الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي عَظَّمَكِ وَ شَرّفَكِ وَ كَرَّمَكِ وَ جَعَلَكِ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أمْناً مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمينَ » « 2 » .
پس چون نظر او به خانه افتد مُستشعرِ « 3 » عظمت آن گردد و چنان تصوّر كند كه گويا صاحبخانه را مىبيند ، و اميدوار شود كه چنانچه به ملاقات خانه فايز شد ، به ملاقات صاحبخانه نيز مشرَّف خواهد شد ، و شكر خدا را به جا آورد كه به اين موهبت كُبرى رسيد ؛ چنانچه عارفى گويد كه : يك بار به مكّه رفتم ، خانهاى ديدم از خشت و گل ، بار دوّم رفتم نيز به همين منوال ، بار سيُّم رفتم ، صاحبخانه را ديدم و زيارت كرده برگشتم .
خوشا به حال صاحبان اين مرتبه و حاملان اين رتبه ، و خوشا به حال كسانى كه اعتقادشان را در حقيقت به اين مرتبه برسانند ، ( و با اينكه محال است ) چنين بداند كه گويا با رأى العين « 4 » مشاهدهء حضرت حقّ مىنمايد ، و هر قدر در مكّه هست ، سعى كند كه صلوات و فرايض يوميّهاش را در مسجدالحرام به عمل آورد ، به جهت اينكه يك ركعت نماز در مسجدالحرام مقابل است با صدهزار ركعت نماز كه در ساير مساجد خوانده شود . و اوّل مسجدى است كه در روى زمين بنا شده ؛ چنانچه سابقاً ذكر يافت . و
هامش
( 1 ) - التهذيب 5 / 99 ب 8 ح 11 ؛ و با اندكى تغيير در : كافى 4 / 401 بابدخولالمسجد ح 1 ؛ وسايل 13 / 204 ح 17572 ؛ المقعنعة / 400 ب 8 .
( 2 ) - الفقيه 2 / 530 ؛ مستدرك 9 / 320 ب 5 ح 11004 - 2 و 9 / 380 ب 8 ح 11128 - 3 ؛ بحار 96 / 190 ب 33 ح 5 ؛ المقعنعة / 399 ب 8 بابدخولمكّة .
( 3 ) - مُستَشعِر : نعت فاعلى از استشعار ، پنهان در دل خود ترسنده . لغت نامه .
( 4 ) - رَأىُ العَين : ديدن به چشم . لغت نامه .