مار پيچيده و حلقه شده . و نويسنده . و گذشته شدهء بيشتر از شب .
متقوس
(
motaqavves
) ص . ع .
كج و خميده .
متقوس
(
motaqavves
) ا . ع .
كماندار . و ابروى شبيه بكمان .
متقوض
(
motaqavvez
) ص . ع .
سپاه شكست خورده و هزيمت يافته . و بناى ويران شده .
متقوع
(
motaqavve '
) ص . ع .
خميده رونده مانند آنكه در خارستان مىرود .
متقوعس
(
motaqav'es
) ص .
ع . پيرمرد شكستهء ضعيف . و خانهء ويران .
متقوف
(
motaqavvef
) ص . ع .
كسى كه سخن گفتن مىآموزاند كسى را و به وى مىگويد چنين و چنان بگو .
متقول
(
motaqavvel
) ص . ع .
نسبت به ديگرى دروغ گوينده .
متقوم
(
motaqavvem
) ص . ع .
قيمت شده . و استوار شده . و راست كرده . و اصلاح كرده شده .
متقوى
(
motaqavvi
) ص . ع .
توانا و قادر . و دلير و دلاور .
متقهقر
(
motaqahqer
) ص . ع .
سپسايگى رونده . و پشت كرده .
متقهل
(
motaqahhel
) ص . ع .
فقير و تهىدست . و خوار و ذليل . و رجل متقهل : مرد گوشت بر استخوان خشك شده .
متقى
(
mottaqi
) ص . ع . پرهيزگار .
و المتقى لله لقب ابراهيم بن المقتدر بيست و يكمين خليفهء عباسى و در سال 333 هجرى پس از سه سال و چند ماه خلافت چشم هاى وى را ميل كشيده از خلافت خلع كردند .
متقى
(
mottaqi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - زاهد و پارسا و شاهنده و شاهيده و پرهيزگار . و هوشيار و آگاه . و نيكوكار . و ديندار .
متقيح
(
motaqayyeh
) ص . ع .
زخم ريمناك .
متقيد
(
motaqayyed
) ص . ع .
با سعى و كوشش و زحتمكش . و كسى كه خود را ضبط مىكند و باز مىدارد .
متقيض
(
motaqayyez
) ص . ع .
ديوار افتادهء ويران شده .
متقيظ
(
motaqayyez
) ص . ع .
آنكه مىگذراند تابستان را .
متقيل
(
motaqayyel
) ص . ع .
مشابه و مانند . و آنكه در نيم روز مىخوابد يا شراب مىخورد . و آب فراهم آمده .
متقين
(
motaqayyen
) ص . ع .
آراسته و زينت داده شده .
متقيئ
(
motaqayye '
) ص . ع .
كسى كه قى مىكند .
متك
(
matk
) ا . پ . يك قسم ميوهء كه ترنج نيز گويند .
متك
(
matk
) ا . ع . يك نوع گياهى كه شيرهاش منجمد گردد . و قطع و برش و قطعه .
متك
(
matk
) م . ع . بريدن ( و الفعل من نصر ) .
متك
(
matk
) و (
motk
) و (
motok
) ا . ع . بينى مگس و يا نرهء آن .
و سر نرهء هر حيوانى . و رگ پائين حشفه . و پوست پارهء گرداگرد حشفه بجانب باطن و وتر نره . و تلاقزن و رگ آن كه پس از ختنه باقى مىماند . و زماورد و سوسن .
متك
(
matk
) و (
metk
) ا . ع .
ترنج . قوله تعالى :
وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً
) او متكا .
متك
(
matk
) و (
motk
) و (
motok
) و (
motokk
) ا . ع .
رك باطن ذكر در پائين حشفه كه پس از عمل ختنه ديرتر از همه به مىگردد .
متكأ
(
mottaka '
) ا . ع .
تكيه جاى و تكيهگاه .
متكا
(
mottak
) و (
motakk
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بالش مستطيل مدور و آكنده از پر مرغ و جز آن كه در هنگام خواب زير سر گذارند و بر آن نيز تكيه كند و گردبالش و يا گرد بالين نيز گويند .
متكاء
(
matk '
) ا . ع . تلاقزن و بظر . و زن ختنه ناكرده . و زنى كه هر دو راهش يكى شده باشد . و زنى كه ضبط بول نتواند .
متكاءد
(
motak 'ed
) ص . ع .
مشكل و دشوار .
متكابر
(
motak ber
) ص . ع .
متكبر و مغرور . و گردنكش .
متكاتب
(
motak teb
) ص . ع .
بهم ديگر نامه نويسنده .
متكاتع
(
motak te '
) ص . ع .
پىدرپى و متوالى .
متكاتم
(
motak tem
) ص . ع .
پنهان كنندهء راز از هم ديگر .
متكاثر
(
motak ser
) ص . ع .
با همديگر نبرد كنندهء در بسيارى مال .
متكاثر
(
motak ser
) م . ف . پ .
مأخوذ از تازى - افزون و افزوده و متزايد .
متكاثف
(
motak sef
) ص . ع .
ستبر شده و برهم نشسته .
متكاثف
(
motak sef
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ستبر و كثيف و منجمد .
متكادر
(
motak der
) ص . ع .
نگاه كنندهء با دقت و با درنگى .
متكاذب
(
motak zeb
) ص . ع .
با همديگر كذب كنندهء بدوستى و سخن دروغ گوينده .