تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3094

مساهمون:

ص٣٠٩٤

متقطى

(
motaqatti
) ا . ع . دول پر آبى كه آهسته و اندك اندك از چاه برآيد .

متقعد

(
motaqa''ed
) ص . ع . عاجز و ناتوان از كردن كارى .

متقعر

(
motaqa''er
) ص . ع . از اقصاى دهن سخن گوينده .

متقعر

(
motaqa''er
) ا . ع . چاه عميق .

متقعط

(
motaqa''et
) ص . ع . متقعط الرأس : مرد سخت در پيچان . و مرغول موى . و سختىكنندهء در امور .

متقعف

(
motaqa''ef
) ص . ع . جنبيده و حركت كردهء از جاى خود . و ديوار از بن افتاده . و كوه لغزيده . و روى ريخته .

متقعفز

(
motaqa''fez
) و

متقعفزة

(
motaqa''fezat
) ص . ع . بر روى در افتاده . يق شجر متقعفز و شجرة متقعفزة .

متقعقع

(
motaqa'qe '
) ص . ع . كوچ كردهء با شور و غوغا و سفر دور و دراز . و به زور خراج گيرندهء از مسافر . و طريق متقعقع : راه دور و دراز كه رونده‌اش را كوشش تمام لازم آيد .

متقفر

(
motaqaffer
) ص . ع . پيرو و پيروىكننده .

متقفز

(
motaqaffez
) ص . ع . رنگين شدهء با حنا . و قفاز پوشيده .

متقفس

(
motaqaffes
) ص . ع . برجهنده . و رقص‌كننده .

متقفط

(
motaqaffet
) ص . ع . مستعد و نيك آمادهء براى كار .

متقفع

(
motaqaffe '
) ص . ع . ور ترنجيده .

متقفقف

(
motaqafqef
) ص . ع . كسى كه دندانهاى وى از سرما برهم مىخورد . و گياه خشك شده .

متقفل

(
motaqaffel
) ص . ع . رجل متقفل اليدين : مرد زفت ناكس .

متقفى

(
motaqaffi
) ص . ع . پيروى نماينده . و در پى كسى رونده .

متقلب

(
motaqalleb
) ص . ع . برگردانيده شكم . و بازگشته . و سرنگون شده .

متقلب

(
motaqalleb
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چست و چالاك . و واژگون كنندهء هر چيزى . و مردم نادرست .

متقلبين

(
motaqallebin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان متقلب و نادرست .

متقلد

(
motaqalled
) ص . ع . زينت داده شده با گردن‌بند . و شمشير به خود بسته . و كسى كه نيزه برميدارد .

متقلس

(
motaqalles
) ص . ع . كلاه پوشيده و قلنسوه پوشيده .

متقلص

(
motaqalles
) ص . ع . درهم كشيده .

متقلص

(
motaqalles
) ص . پ . مأخوذ از تازى - درهم كشيده و ترنجيده . و كوتاه شده .

متقلع

(
motaqalle '
) ص . ع . از بن بركنده شده . و معزول كرده شده .

متقلعف

(
motaqal'ef
) ا . ع . سوار شوندهء بر ماده شترى كه در سوارى نيامده باشد .

متقمر

(
motaqammer
) ا . ع . غالب شوندهء در قمار . و سير كننده و تفرج كنندهء در ماهتاب .

متقمص

(
motaqammes
) ص . ع . پيراهن پوشيده .

متقمع

(
motaqamma '
) ا . ع . متقمع الدابة : سرستور و تپفوز آن .

متقمع

(
motaqamme '
) ص . ع . جنبانندهء سر خر و رانندهء آن .

متقمم

(
motaqammem
) ص . ع . نريان سخت گيرندهء بر ماديان تا بر جهد بر آن .

متقمن

(
motaqammen
) ص . ع . مهربان و خليق و ملايم .

متقن

(
motqen
) ص . ع . كسى كه به لياقت و شايستگى مباشرت مىنمايد كارى را . و آنكه بدرستى و استوارى چيزى را مىسازد .

متقن

(
mottaqen
) ص . ع . بىشبهه و بىگمان . و يقين و دانسته .

متقن

(
motaqqen
) ص . ع . كسى كه آبيارى مىكند زمين را با آب دفزك تيرهء گل‌آلود .

متقنب

(
motaqanneb
) ص . ع . آفتاب فروشونده .

متقنز

(
motaqannez
) ا . ع . صياد .

متقنص

(
motaqannes
) ص . ع . شكار جوينده . و شكار كننده .

متقنع

(
motaqanne '
) ص . ع . كلاه پوشيده و قناع پوشيده .

متقوب

(
motaqavveb
) ص . ع . كسى كه چند جاى از پوست سر وى بركنده شده باشد .

متقوب

(
motaqavveb
) ا . ع . مار از پوست بيرون آمده . و پوست بركنده . و پوست بركندهء از خارش و گرى . و موى سترده .

متقوت

(
motaqavvet
) ص . ع . پرورش شده و پرورده شده .

متقوح

(
motaqavveh
) ص . ع . ريش و زخم ريمناك گرديده .

متقور

(
motaqavver
) ص . ع .